ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ವಿಷಕಾರಿ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿವೆ. ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ನರಕೋಶಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಡೆಯಲು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದುವರೆಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಜಮೆಯಾಗುವ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಅಮೆರಿಕದ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಾಲೆಯ ಸಂಶೋಧಕರು ಬೇರೆ ದಾರಿಯೊಂದನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವ ವಿಷಕಾರಿ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕದೆಯೇ, ಅದರ ಸುತ್ತ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರ ಪ್ರಯೋಗ ಉತ್ತರದ ಸುಳಿವು ನೀಡಿದೆ.
ಇಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಈ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಕಾಯವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ನುಸುಳುವ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನೆನಪಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೆದುಳಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯದ ಇಲಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ ೪೦ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಂಗಾಂಶ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅವು ನೆನಪಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ.
ಇದು ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಾನ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದೂ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಮೆದುಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾನಿಕಾರಕ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ದೇಹದ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದೂ ಮೆದುಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿರಬಹುದು.
ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್: ನೆನಪಿನ ಶತ್ರು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ?
ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದು, ಅಮಿಲಾಯ್ಡ್‌ ಬೀಟಾ ಎಂಬ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ತುಣುಕುಗಳು ನರಕೋಶಗಳ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಫಲಕಗಳಂತೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು. ಮತ್ತೊಂದು, ಟೌ ಎಂಬ ಪ್ರೋಟೀನ್ ನರಕೋಶಗಳ ಒಳಗೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ ನಾರುಗಳ ಗುಚ್ಛವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವುದು. ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮೆದುಳಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಇವೆರಡರ ಪಾತ್ರ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ; ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್‌ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ನರಕೋಶಗಳ ಒಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೊಳವೆಗಳ ರಚನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೊಳವೆಗಳು ಜೀವಕೋಶದ ಒಳಗೆ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗ. ಆದರೆ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಬದಲಾದಾಗ, ತನ್ನ ಸಹಜ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗದೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಗುಚ್ಛಗಳು ನರಕೋಶಗಳ ಆಂತರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ನರಕೋಶಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಕುಸಿಯಬಹುದು; ಕೆಲವು ಜೀವಕೋಶಗಳು ನಾಶವಾಗಬಹುದು.
ಇದುವರೆಗೆ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಈ ಹಾನಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಗಮನವಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ತಂಡ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಗತಿಯತ್ತ. ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೋಶಗಳ ಪಾತ್ರವೇನು? ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಒಂದೇ ನರಕೋಶಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ದೇಹದ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧಕರು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಟಿ-ಕೋಶಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಕೋಶ ಮಾತ್ರ ಕೊಲ್ಲುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಡಿಎನ್ಎ ಸ್ನೈಪರ್ ಬಂದಿದೆ! ಕೀಮೋಗೆ ಗುಡ್‌ಬೈ ಹೇಳುವ ಟೈಂ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ತಾ?
ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಐ ಸೂಪರ್‌ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌: ಸ್ಪೇಸ್‌ಎಕ್ಸ್‌–ಎನ್‌ವಿಡಿಯಾ ಯೋಜನೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ?
ಆಪಲ್‌ನ ಹೊಸ ಮ್ಯಾಕ್ ಮಿನಿ, ಮ್ಯಾಕ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ: ಎಐ ಏಜೆಂಟ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಡೆಸ್ಕ್‌ಟಾಪ್‌ಗಳೇ ಹೊಸ ಪವರ್‌ಹೌಸ್?
9.39 ಸೆಕೆಂಡ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಉಸೇನ್ ಬೋಲ್ಟ್‌ನ್ನೇ ಮೀರಿಸಿದ ರೋಬೋಟ್; ಆದರೆ ಓಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಡೆದದ್ದೇ ನಿಜವಾದ ಕಥೆ!
13ನೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾರ್‌ಶಿಪ್ ಏನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು? ಸ್ಪೇಸ್‌ ಎಕ್ಸ್‌ಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಯಶಸ್ಸೋ, ಹೊಸ ಪಾಠವೋ?
ಮೆದುಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಕೋಶಗಳೇ ಹಾನಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ?
ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ವೈರಸ್‌ಗಳು, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಎದುರಿಸಲು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಟಿ-ಕೋಶಗಳು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗ. ಇವು ಸೋಂಕಿತ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ರೋಗಕಾರಕಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇಹದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಚಟುವಟಿಕೆ ತಪ್ಪಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಅಂಗಾಂಶಗಳಿಗೂ ಹಾನಿಯಾಗಬಹುದು. ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಟಿ-ಕೋಶಗಳು ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿವೆ.
ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನರ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಡೇವಿಡ್ ಹೋಲ್ಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಅವರ ತಂಡ ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ೨೦೨೩ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಹಿಂದಿನ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ, ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದ ಇಲಿಗಳ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಟಿ-ಕೋಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದವು. ಅವು ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಪುರಾವೆಗಳು ದೊರೆತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ: ಈ ಕೋಶಗಳು ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ?
ಈಗ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದೆ. ಟಿ-ಕೋಶಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವು ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅನುಸರಿಸುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಕೇತ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಶೋಧಕರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಎಲ್‌೧೦ ಮತ್ತು ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩: ಮೆದುಳಿನತ್ತ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಸಂಕೇತ
ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿರುವ ಎರಡು ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಎಲ್‌೧೦ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩ ಎಂಬ ಗ್ರಾಹಕ ಪ್ರೋಟೀನ್. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಉರಿಯೂತ ಉಂಟಾದಾಗ ಕೆಲವು ಜೀವಕೋಶಗಳು ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶಗಳು ಈ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಮೂಲದ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸಬಲ್ಲವು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಕೋಶಗಳ ಸಂಚಾರ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.
ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಎಲ್‌೧೦ ಅಂತಹ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಸಕ್ರಿಯಗೊಂಡ ಕೆಲವು ಟಿ-ಕೋಶಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩ ಗ್ರಾಹಕ ಈ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕದ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಟಿ-ಕೋಶಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಂಗಾಂಶದತ್ತ ಸಾಗಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂಶೋಧಕರು ಮೊದಲು ಈ ಮಾರ್ಗದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಎಲ್‌೧೦ ಸಂಕೇತ ಅಥವಾ ಟಿ-ಕೋಶಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩ ಗ್ರಾಹಕ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಉರಿಯೂತವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಟಿ-ಕೋಶಗಳ ಮೆದುಳಿನೊಳಗಿನ ಪ್ರವೇಶ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದರಿಂದ ಈ ಮಾರ್ಗವು ಕೇವಲ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಅಂಶವಲ್ಲ, ಕೋಶಗಳ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಪುರಾವೆ ದೊರೆಯಿತು.
ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಅಧ್ಯಯನದ ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವಾಗಲೂ ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದೇ?
ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಪ್ರಯೋಗ: ಮೂರೂವರೆ ತಿಂಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ಸಂಶೋಧಕರು ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಮೆದುಳಿನ ಅಂಗಾಂಶ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸದ ಎಳೆಯ ಇಲಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩ ಗ್ರಾಹಕದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಕಾಯವನ್ನು ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿ ಐದು ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ಮೂರೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಪ್ರಯೋಗ ಮುಂದುವರಿಸಲಾಯಿತು.
ಪ್ರಯೋಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಕಾಯ ಪಡೆದ ಇಲಿಗಳ ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಕಂಡುಬಂದ ಟಿ-ಕೋಶಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯದ ಇಲಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧದಷ್ಟಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೆನಪಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೆದುಳಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಗಾಂಶ ಉಳಿದಿತ್ತು. ನರಕೋಶಗಳ ಹಾನಿಯ ಸೂಚನೆಗಳೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ನೆನಪಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದ ಇಲಿಗಳು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದವು.
ಈ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾದುದು ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ಸ್ಥಿತಿ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರವೂ ಅದರ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕದೆ ಅದರ ಸುತ್ತ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮೆದುಳಿನ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಈ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಆದರೆ ಶೇಕಡಾ ೪೦ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಂಗಾಂಶ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಕಿ ಅಂಶವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಮಾನವರ ಮೆದುಳಿನ ಶೇಕಡಾ ೪೦ರಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದು ಎಂದಲ್ಲ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ನೆನಪಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೆದುಳಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಅಂಗಾಂಶದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಇದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರಯೋಜನ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಖಚಿತ ಪುರಾವೆ ಇಲ್ಲ.
ರಕ್ತ-ಮೆದುಳಿನ ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನೂ ದಾಟಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವೇ?
ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಅಂಶ ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಮೆದುಳನ್ನು ರಕ್ತದಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಹಾನಿಕಾರಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ರಕ್ತ-ಮೆದುಳಿನ ತಡೆಗೋಡೆ ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ಇದು ರಕ್ತದಿಂದ ಮೆದುಳಿನ ಅಂಗಾಂಶಕ್ಕೆ ಯಾವ ವಸ್ತುಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಮೆದುಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ.
ಸಂಶೋಧಕರು ಬಳಸಿದ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಮೆದುಳಿನ ಅಂಗಾಂಶದೊಳಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ, ಅದರ ಗಡಿಭಾಗದವರೆಗೆ ತಲುಪಿತ್ತು. ಆದರೂ ಟಿ-ಕೋಶಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಅದು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಅಂದರೆ, ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ಬದಲು, ಅವು ಒಳಗೆ ಬರಲು ಬಳಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದೇಹದ ಹೊರಭಾಗದಿಂದಲೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಔಷಧ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿ. ಮೆದುಳಿನ ತಡೆಗೋಡೆಯನ್ನು ದಾಟುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಹೊಸ ಔಷಧವನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ದಾಟಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ, ಔಷಧ ತಯಾರಿಕೆಯ ಕೆಲವು ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಇದೆ. ಪ್ರತಿಕಾಯ ಮೆದುಳಿನೊಳಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಸಿಎಕ್ಸ್‌ಸಿಆರ್‌೩ ಮಾರ್ಗವು ದೇಹದ ಇತರ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಡೆಯುವುದರಿಂದ ಸೋಂಕುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ ಇತರ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಈಗಿರುವ ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಔಷಧಿಗಳಿಗಿಂತ ಇದು ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನ?
ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಔಷಧಗಳು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಲೆಕಾನೆಮ್ಯಾಬ್ ಮತ್ತು ಡೊನಾನೆಮ್ಯಾಬ್ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಆಧಾರಿತ ಔಷಧಗಳು ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಅಮಿಲಾಯ್ಡ್‌ ಬೀಟಾ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಸೂಕ್ತ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಯಿಲೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಅದರ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಅವು ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕಳೆದುಹೋದ ನೆನಪನ್ನು ಮರಳಿ ತರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಪುರಾವೆ ಇಲ್ಲ.
ಹೊಸ ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಧಾನ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಮಿಲಾಯ್ಡ್‌ ಫಲಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದನ್ನಾಗಲಿ, ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ನ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದನ್ನಾಗಲಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶಗಳ ಸಂಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿದೆ.
ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್‌ನಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಾಕಾಗದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೈವಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರಬಹುದು; ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಹೊಸ ವಿಧಾನವು ಈಗಿರುವ ಔಷಧಿಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೋಲಿಸುವ ಮಾನವ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಹೊಸ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಗುರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಈಗಿನ ನಿಖರವಾದ ನಿರ್ಣಯ.
ಇನ್ನೂ ಬಗೆಹರಿಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಯಾವುವು?
ಈ ಪ್ರಯೋಗದ ಫಲಿತಾಂಶ ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಮೊದಲು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಸುರಕ್ಷತೆ. ಟಿ-ಕೋಶಗಳು ದೇಹದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳ ಸಂಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಔಷಧ ಸೋಂಕಿನ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನೀಡಬೇಕು, ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವ ಹಂತದ ಕಾಯಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂಬುದು.
ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಈ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಇಲಿಗಳಿಗೆ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದ್ದರೂ, ವ್ಯಾಪಕವಾದ ನರಕೋಶ ನಾಶ ಇನ್ನೂ ಸಂಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ಹಾನಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಮೊದಲು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ನರಕೋಶಗಳು ನಾಶವಾಗಿರುವ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಇದೇ ವಿಧಾನ ಎಷ್ಟು ನೆರವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ.
ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಮಾನವ ಮೆದುಳಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ. ಇಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ರೋಗದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆಯುವ ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸು, ವಂಶವಾಹಿ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಇತರ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೆದುಳಿನ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.
ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಹಂತದ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಾಣಿಮಾದರಿ ಅಧ್ಯಯನವೆಂದು ನೋಡಬೇಕು. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಇದರ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಸಾಬೀತಾಗುವವರೆಗೆ, ಇದನ್ನು ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್‌ಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮೆದುಳಿನ ಹಾನಿಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕು
ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಕಾಯಿಲೆ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ಸವಾಲಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣ, ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಾನಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳ ಸಂಗ್ರಹ, ನರಕೋಶಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕದ ಕುಸಿತ, ಉರಿಯೂತ, ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕೋಶಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಜೈವಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮುಖ್ಯ ಸವಾಲು.
ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಈ ಅಧ್ಯಯನ ಆಲೋಚನೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಿಸಿದೆ. ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಉಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ದೇಹದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೆ ಕೆಲವು ನರಕೋಶಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಹುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ. ಉತ್ತರ ಇಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಈ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರೆ, ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತರ ನರ ಕ್ಷಯಕಾರಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೂ ಹೊಸ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ದಾರಿಗಳು ತೆರೆಯಬಹುದು.
ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯ ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವ ಶೇಕಡಾ ೪೦ರ ಅಂಕಿಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲ. ಮೆದುಳನ್ನು ಹಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಅದರೊಳಗಿನ ವಿಷಕಾರಿ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾನಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು.
ಆದರೆ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸಾಬೀತಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ದೊಡ್ಡದು. ಇಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಯಶಸ್ಸು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸಬೇಕು, ಔಷಧ ಸುರಕ್ಷಿತವೆಂದು ದೃಢಪಡಿಸಬೇಕು, ನಂತರವೇ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಅದರ ಪ್ರಯೋಜನದ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸಬಹುದು.
ಆಲ್ಝೈಮರ್ಸ್ ವಿರುದ್ಧದ ಮುಂದಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಟೌ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಅನ್ನು ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಮೆದುಳಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಎಂಬುದೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಈ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್‌ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
