ಮಹಾಭಾರತದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಕೊರತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆತ ಯಾರಿಗೂ ಕಮ್ಮಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ರಥವಿರಲಿಲ್ಲ, ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಲದ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳ ಬೆಂಬಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ತನ್ನ ನೈಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗದೆ, ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಟು ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧ ಆತ. ಇತಿಹಾಸದ ಈ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಕೇವಲ ದ್ವಾಪರ ಯುಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿರುವ 2026 ರ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ತಮ್ಮ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಿಗದೆ ಅನಾಮಧೇಯರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇಂದಿನ ಕಂಟೆಂಟ್ ಕ್ರಿಯೇಟರ್‌ಗಳು, ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳಿರುವ ಯುವ ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ದಿನನಿತ್ಯ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಭೆ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟವಿದ್ದರೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಜನತೆ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕರ್ಣನ ತಪ್ಪು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಅವನಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಒಲವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಆತನ ಕಂಟೆಂಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲಾಕೃತಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎನ್ನುವ ರಥ ಆತನ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾದ ಒಂದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಭ್ರಮೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಜನ ನಂಬಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದು ಆ ವೇದಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅತ್ಯಂತ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ, ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಯಂತ್ರಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಯಾರು ಅರಿತಿದ್ದಾರೋ, ಯಾರು ಆ ಯಂತ್ರಗಳ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ ಅವರದೇ ಮೇಲುಗೈ ಆಗುತ್ತಿದೆ.
ಇದನ್ನೇ ನಾವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಹಾಭಾರತ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬದಲು ಕಂಟೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಡೇಟಾಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಬಾಣ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎನ್ನುವ ಗಾಳಿಯ ದಿಕ್ಕು ಅವನ ಪರವಾಗಿರಬೇಕು. ಕೇವಲ ಕಲೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಇಂದಿನ ಕರ್ಣರು, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಯಂತ್ರಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮಂಡಿಯೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಪ್ರಪಂಚದ ಹೊಸ ಕರ್ಣನ ಕಥೆ
ಇಂದಿನ ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಅನಾಮಧೇಯ ಕರ್ಣಗಳು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವಿರುವ, ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಲಾಕೃತಿ ರಚಿಸುವ ಕ್ರಿಯೇಟರ್‌ಗಳ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ 50 ಲೈಕ್ ಬರುತ್ತವೆ. ಆತನ ಕಲೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಶ್ರಮ, ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಯಿಸಿದ ಸಮಯವನ್ನು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕಿನ ಸಂಯೋಜನೆ, ಬಣ್ಣಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಪೋಸ್ಟ್ ಕೇವಲ ಅವನ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಸಾಯುತ್ತದೆ.
ಈ ನಿರಂತರ ವೈಫಲ್ಯವು ಆ ಕಲಾವಿದನ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಮಾನಸಿಕ ಪರಿಣಾಮ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಕಲೆಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಹತಾಶೆ ಆತನನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾನೇನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ, ತನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಕೊರತೆಯಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಕೀಳರಿಮೆ ಆತನನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ನೈಜ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕರ್ಣರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿರುವುದು ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಯಂತ್ರದ ಮಾನದಂಡ.
ಆದರೆ, ಅದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯಿಲ್ಲದ, ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದ ಕೇವಲ 15 ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಅಗ್ಗದ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಮಿಲಿಯನ್ ಗಟ್ಟಲೆ ವೀಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ಕಾಮಿಡಿ ತುಣುಕಿಗೆ ತುಟಿ ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ವಿಡಿಯೋಗಳು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತವೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಆ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಂಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸೋತಿದೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುವನ್ನು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಆ ಕಲಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿಫಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕಲೆಯ ಆಳವಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಜನರ ಗಮನ.
2026ರಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮ: ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುದ್ದಿಗಳ ಅಸಲಿ ಮಾಲೀಕರು ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?
ನೂರಾರು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ 'ಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಮ್ಯಾನ್' ಇನ್ನಿಲ್ಲ... ಆದರೆ ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆರಳತುದಿಯಲ್ಲಿ ತಂದಿಡುವ ಮೊಬೈಲ್ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಗುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ?
ಐಡಿಯಾಗಳಿಗೂ ಚಾಟ್‌ಬಾಟ್ ಮೊರೆ: ಬ್ರೈನ್‌ಸ್ಟಾರ್ಮಿಂಗ್‌ಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆಯೇ ಬ್ರೇಕ್?
ಕಣ್ಮುಚ್ಕೊಂಡು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ರೀ, ಒಂದೆರಡು ಹುಳ ಹೊಟ್ಟೆಗೋದ್ರೂ ಏನಾಗಲ್ಲ!
ಕಲೆ ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎಂಬ ಕಾವಲುಗಾರನ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ತರುವುದು ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತಾಗಿದೆ. ಆ ಕಾವಲುಗಾರನಿಗೆ ಕಲೆಯ ಭಾಷೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆ ವಿಡಿಯೋವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜನ ಶೇರ್ ಮಾಡಿದರು, ಎಷ್ಟು ಜನ ಸೇವ್ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾತ್ರ. ನೈಜ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಈ ಡೇಟಾ ಮ್ಯಾನಿಪ್ಯುಲೇಷನ್ ಕಲೆ ಒಲಿದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆತ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ರ್ಯಾಂಡಮ್ ಟ್ರೆಂಡ್‌ಗಳೆದುರು ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸೋಲು
ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ವೇದಿಕೆಯ ಕಥೆಯೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿ, ದುಬಾರಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿ, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿದ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿ ವಿಡಿಯೋ ಯೂಟ್ಯೂಬ್‌ಗೆ ಅಪ್‌ಲೋಡ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ ವಿಡಿಯೋದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಫ್ರೇಮ್‌ನಲ್ಲೂ ಆತನ ಶ್ರಮ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ಮಾಹಿತಿ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಕೇವಲ 1000 ವೀಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದು ಮಂಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆತನ ಚಾನೆಲ್ ಒಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸ್ಮಶಾನದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಕರ್ಣನಿಗೆ ತನ್ನ ವಿಡಿಯೋದ ವಾಚ್ ಟೈಮ್ ಮತ್ತು ರಿಟೆನ್ಷನ್ ಗ್ರಾಫ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಈ ಸೋಲಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಆತ ಕೇವಲ ವಿಷಯದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ ವಿನಃ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಕನ ತಲೆಗೆ ಹೇಗೆ ಇಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್ ಕಡೆಗಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜನರು ವಿಷಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ವಿಷಯವೇ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ರಾಚಬೇಕು. ಈ ಬಲವಂತದ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕೇವಲ ಕ್ಲಿಕ್‌ಬೈಟ್ ಥಂಬ್‌ನೇಲ್ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳಿರುವ, ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಡಿಯೋ ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುಖಪುಟ ವೀಕ್ಷಕನ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕೆರಳಿಸುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಎಕಾನಮಿಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಯಾರು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಟರು.
ಆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕ್ರಿಯೇಟರ್ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಕಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಆ ಕಲೆಯನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ರಥ ಆತನ ಬಳಿಯಿಲ್ಲ. ವೀಕ್ಷಕನ ಗಮನವನ್ನು ಮೊದಲ 5 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸೆಳೆಯಬೇಕು, ಆತನನ್ನು ವಿಡಿಯೋದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಹೇಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ಆತ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ಗುಣಮಟ್ಟವೊಂದೇ ಗೆಲುವಿನ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ.
ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮೆರಿಟೋಕ್ರಸಿ ಕ್ರ್ಯಾಶ್
ವೃತ್ತಿಪರರ ನೆಟ್‌ವರ್ಕ್ ಆದ ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಇದೇ ತಾರತಮ್ಯ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೋಡಿಂಗ್ ಸ್ಕಿಲ್ ಇರುವ, ಹತ್ತಾರು ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಡೆವಲಪರ್ ಒಬ್ಬನ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಮುಂದೆ ದಿನದ 15 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಕಲೆ ಆತನಿಗೆ ಒಲಿದಿಲ್ಲ.
ಆತ ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್ ಕರ್ಣನಾಗಿ ನೇಮಕಾತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದೆ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಎಚ್‌ಆರ್ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗಳು ಕೇವಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೀವರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಆಕ್ಟಿವಿಟಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆತನ ರೆಸ್ಯೂಮೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗಳಿದ್ದರೂ, ಆತ ತನ್ನ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಅನ್ನು ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್ ಮಾಡಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉದ್ಯೋಗ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗದೆ, ಕೇವಲ ಕೀವರ್ಡ್ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಯಂತ್ರಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ, ಅದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕದ್ದು, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಎಮೋಷನಲ್ ಟಚ್ ಕೊಟ್ಟು, ಯಾವುದೇ ನೈಜ ಕೌಶಲ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇನ್ಫ್ಲುಯೆನ್ಸರ್ ಆಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೋಸ್ಟ್‌ಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಲೈಕ್ ಮತ್ತು ಕಮೆಂಟ್‌ಗಳು ಸುರಿಯುತ್ತವೆ. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತು ಇಂತಹ ಬೋಗಸ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೃತ್ತಿಪರರಿಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮೆರಿಟೋಕ್ರಸಿ ಡಾಟ್ ಇಎಕ್ಸ್‌ಇ ಹ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ಡ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಎನ್ನುವ ಸಾಲು ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಭೆ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರ್ಯಾಶ್ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ವಾಸ್ತವ. ಯೋಗ್ಯತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೆಕಾಯಿಯಾಗಿದ್ದು, ಯಾರು ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಅನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಇಂದು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ವಿಜೇತರು.
ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ನ ಅಸಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹುಡುಕುವುದೇನು?
ಹಾಗಾದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟ ಯಾಕೆ ಗೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ಗಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಕಲೆ, ಶ್ರಮ ಅಥವಾ ನೈತಿಕತೆಯ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲ, ಹೃದಯವಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಮೆದುಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಡೇಟಾ ಪಾಯಿಂಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯ ಹಾಗೂ ಒಂದರ ಗಣಿತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ. ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ಭಾವನೆಗಳಾಗಲೀ, ಕಲೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮವಾಗಲೀ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ.
ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಎಂಗೇಜ್‌ಮೆಂಟ್ ಎಂಬ ಇಂಧನ ಮಾತ್ರ. ಒಬ್ಬ ಬಳಕೆದಾರನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸಬಹುದು, ಅವನಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಶೇರ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ನ ಅಸಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹುಡುಕುವ ಅಂಶ. ನೀವು ಮಾಡಿದ ವಿಡಿಯೋ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ವೀಕ್ಷಕ ಅದನ್ನು 10 ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ ಸ್ಕಿಪ್ ಮಾಡಿದರೆ, ಯಂತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆ ವಿಡಿಯೋ ಕೇವಲ ಕಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.
ಈ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿಂತಿರುವುದೇ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಎಕಾನಮಿ ಅಥವಾ ಗಮನದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ. ಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಬಳಕೆದಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಪ್‌ನಿಂದ ಹೊರಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಡೋಪಮೈನ್ ರಿಲೀಸ್ ಮಾಡುವಂತಹ, ಆತನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೆರಳಿಸುವ ಅಥವಾ ನಗಿಸುವ ಕಂಟೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಂತ್ರಗಳು ಪ್ರಮೋಟ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕಂಟೆಂಟ್‌ಗಳು ಈ ವೇಗದ ಓಟದಲ್ಲಿ ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಆಗಿ ಹಿಂದಿಕ್ಕಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಅಟೆನ್ಷನ್ ಸ್ಪ್ಯಾನ್ ಕೇವಲ 8 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಿಗೆ ಕುಸಿದಿರುವ 2026 ರ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಇನ್‌ಸ್ಟಂಟ್ ಡೋಪಮೈನ್ ರಿಲೀಸ್ ಮಾಡುವ ಕಂಟೆಂಟ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಂತ್ರಗಳು ಮಣೆ ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಬಳಕೆದಾರನಿಗೆ ಆಲೋಚಿಸಲು ಸಮಯ ಕೊಡದೆ, ಆತನನ್ನು ನಿರಂತರ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್ ಲೂಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೇ ಇಂದಿನ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್‌ನ ಮೂಲ ಮಂತ್ರ. ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಲೆಯನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರವಿಡುವವರು ಸೋಲುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಖಚಿತ.
ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ 'ಅರ್ಜುನ' ಆಗುವ ದಾರಿ
ಇಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿಯಲು ಕೇವಲ ಕರ್ಣನಾಗಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತಾ ಸಾಲದು, ಅರ್ಜುನನಾಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೇವಲ ದ್ರೋಣರ ಗರಡಿಯ ವಿದ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಜೊತೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಬೆಂಬಲವಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆ ಎನ್ನುವುದು ದ್ರೋಣರ ವಿದ್ಯೆಯಾದರೆ, ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಅನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೃಷ್ಣನ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಿದ್ದಂತೆ. ಕೇವಲ ವಿದ್ಯೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆ ಇರಬೇಕು.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಅರ್ಜುನನಾಗಲು ಮೊದಲು ಮೈಂಡ್‌ಸೆಟ್ ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಕೇವಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಟೆಂಟ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೆ ಸಾಲದು, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು. ವೀಕ್ಷಕರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಹುಕ್ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು, ಥಂಬ್‌ನೇಲ್ ಮತ್ತು ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕ್ಯೂರಿಯಾಸಿಟಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುದ್ಧದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಕಲೆ ಎಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ.
2036 ರ ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಮಾನದಲ್ಲೂ ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ದರೆ ಜಗತ್ತು ತಾನಾಗಿಯೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಭ್ರಮೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುವ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಯಂತ್ರಗಳ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯದವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಂಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್ ಮಾಡುವ ಕಲೆ ಸಿದ್ಧಿಸಬೇಕು. ಆ ಎಸ್‌ಇಒ ಮತ್ತು ರಿಟೆನ್ಷನ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೇ ಇಂದಿನ ಗಂಡೀವಾಸ್ತ್ರ.
ಗುಣಮಟ್ಟದ ಜೊತೆಗೆ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೂ ಬೆರೆತಾಗ ಮಾತ್ರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧನಾಗಿದ್ದರೂ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ನಕ್ಷೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೋಲು ಖಚಿತ. ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಈ ಹೊಸ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎಂಬ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡವನೇ ಅಸಲಿ ಅರ್ಜುನನಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಾನೆ. ಕರ್ಣನಾಗುವುದು ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಅರ್ಜುನನಾಗಲೇಬೇಕು.
ಎ ತುಂಬಾ ಚೆನಾಗಿದೆ. ಓದಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಇದು ತನ್ನದೇ ಕಥೆಯೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯೊ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಯ ಕೊರತೆಯೋ ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಎಡವಟ್ಟು ಆಗ್ತಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ...
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್‌ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
