ಕಣ್ಮುಚ್ಕೊಂಡು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ರೀ, ಒಂದೆರಡು ಹುಳ ಹೊಟ್ಟೆಗೋದ್ರೂ ಏನಾಗಲ್ಲ!
ಮಾವಿನ ಸೀಸನ್ ಅಂದರೆ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಡೋಪಮೈನ್ ರಿಲೀಸ್ ಆಗುವ ಸಮಯ. ಆದರೆ ರುಚಿಯಾದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟು ಕಚ್ಚಿದಾಗ, ಹಣ್ಣಿನ ತಿರುಳಿನ ನಡುವೆ ಅರ್ಧ ಹುಳ ಮಾತ್ರ ಕಂಡರೆ ಇಡೀ ದೇಹದ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಒಮ್ಮೆ ಶಾರ್ಟ್ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಆದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದರ್ಧ ಹುಳ ಈಗಾಗಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಾದಾಗ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರ್ಯಾಶ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಾಲಾಡುವವರು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ತಕ್ಷಣ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುವವರು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ.
ಆದರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಜೀವಕೋಶಗಳ ರಚನೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರೆ, ಇದೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಜೈವಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅನಾಮಧೇಯ ಬಗ್ಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆಂಟಿವೈರಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ನೀವು ತಿಂದ ಆ 1 ಅಥವಾ 2 ಹುಳಗಳು ನಿಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಏನಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ರೋಚಕ ಬಯೋ-ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಸ್ಟೋರಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಹಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಇವುಗಳ ಎಂಟ್ರಿ ಹೇಗೆ?
ಹಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಹುಳಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದು ಅವು ಮಾಗಿದ ನಂತರವೇ ಆದರೂ, ಅವುಗಳ ಇನ್ಸ್ಟಾಲೇಶನ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿಯಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಫ್ರೂಟ್ ಫ್ಲೈ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಿನ ನೊಣಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಜೈವಿಕ ಸೆನ್ಸಾರ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಹಣ್ಣುಗಳು ಕಾಯಿಯಿಂದ ಹಣ್ಣಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೊರಸೂಸುವ ಎಥಿಲೀನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ಇವು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಹಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೃದುವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದರ ಸಿಪ್ಪೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನೊಣಗಳು ತಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನುಫ್ಯಾಕ್ಚರಿಂಗ್ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಡಿವೈಸ್ಗೆ ಪ್ರಿ-ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ ಆದ ಮಾಲ್ವೇರ್ ಇದ್ದಂತೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೋಡಲು ಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆ 100 ಪ್ರತಿಶತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ತೂತುಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಹಣ್ಣು ಮಾಗಿದಂತೆ ಅದರೊಳಗಿನ ಸಕ್ಕರೆ ಅಂಶ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಸಕ್ಕರೆ ಎಂದರೆ ಈ ಕೀಟಗಳಿಗೆ ಡೇಟಾ ಸ್ಟೋರೇಜ್ ಇದ್ದಂತೆ. ಈ ಸಕ್ಕರೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಡೆದು ಲಾರ್ವಾಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಲಾರ್ವಾಗಳೇ ನಮಗೆ ಮಾವು ಅಥವಾ ಸೀಬೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ ಕಾಣಸಿಗುವ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಹುಳಗಳು. ಇವು ಹಣ್ಣಿನ ತಿರುಳನ್ನು ತಿಂದು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತವೆ.
ಯಾವ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಜೈವಿಕ ಬಗ್ಗಳು ಹೆಚ್ಚು?
ಎಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಹುಳಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಅಂಶ (ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್) ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ಯಾವ ಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆ ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅವು ಈ ಕೀಟಗಳ ಮೊದಲ ಟಾರ್ಗೆಟ್. ನಮ್ಮ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮಾವು, ಸೀಬೆ, ಅಂಜೂರ ಮತ್ತು ಸೇಬು ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹುಳಗಳ ಬಾಧೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕೀಟನಾಶಕಗಳನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸದೆ ಬೆಳೆದ ಆರ್ಗ್ಯಾನಿಕ್ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹುಳಗಳು ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಕೀಟನಾಶಕಗಳು ಎಂಬ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಫೈರ್ವಾಲ್ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ನೊಣಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಅನ್ನು ಹ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆರ್ಗ್ಯಾನಿಕ್ ಮಾವು ಅಥವಾ ಸೀಬೆ ಖರೀದಿಸಿದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ.
ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಅಥವಾ ಪಪ್ಪಾಯದಂತಹ ದಪ್ಪ ಸಿಪ್ಪೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೊಣಗಳಿಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಹಾರ್ಡ್ವೇರ್ ಷೀಲ್ಡ್ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಣ್ಣು ಕೊಳೆತು ಸಿಪ್ಪೆ ಒಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಂತಹ ಹಣ್ಣುಗಳಿಗೂ ಈ ಹುಳಗಳು ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಹುಳ ಕಂಡಾಗ ಆಗುವ ಪಜೀತಿಗಳು: ಸಿಸ್ಟಮ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗುವ ಕ್ಷಣ!
ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವಾಗ ಹುಳ ಸಿಕ್ಕರೆ ಆಗುವ ಅವಾಂತರಗಳು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಬಹಳ ಆಸೆಯಿಂದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟು, ಅರ್ಧ ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಉಳಿದರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಹುಳವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಆಗುವ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತ ವಿವರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ತಕ್ಷಣವೇ ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಉಗಿದು, ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ತೊಳೆದರೂ ಆ ಫೀಲ್ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹಲವರ ಮೆದುಳಿನ ಪ್ರೊಸೆಸರ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ತಕ್ಷಣ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ತೆಗೆದು ಗೂಗಲ್ನಲ್ಲಿ ಸರ್ಚ್ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಿಂದ ಹುಳ ಕರುಳನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತದೆಯೇ, ರಕ್ತದೊಳಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ವಿಲಕ್ಷಣ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತವೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಮೆಸೇಜಿಂಗ್ ಆ್ಯಪ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುವ ಫೇಕ್ ನ್ಯೂಸ್ಗಳು. ಹಣ್ಣಿನ ಹುಳ ತಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹುಳಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು ಎಂಬಂತಹ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳು ಜನರ ಆತಂಕವನ್ನು ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದ ಬಯೋ-ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ.
ಹೈಡ್ರೋಕ್ಲೋರಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಎದುರು ಬರಿಯ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಆದ ಹುಳ
ಮನುಷ್ಯನ ಜೀರ್ಣಾಂಗವ್ಯೂಹ ಒಂದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಬಯೋ ಕೆಮಿಕಲ್ ಲ್ಯಾಬೊರೇಟರಿ ಇದ್ದಂತೆ. ನಾವು ತಿಂದ ಆಹಾರ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿದ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಹೈಡ್ರೋಕ್ಲೋರಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಣ್ಣಿನ ಹುಳ ಈ ಜಠರಾಮ್ಲದ ಫೈರ್ವಾಲ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಶಟ್ಡೌನ್ ಆಗಿ ಸಾಯುತ್ತದೆ.
ಹುಳದ ದೇಹವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೋಟೀನ್ನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಆಸಿಡ್ ಮತ್ತು ಪೆಪ್ಸಿನ್ ಎಂಜೈಮ್ಗಳು ಆ ಹುಳವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರೋಟೀನ್ ತುಣುಕನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹುಳವು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುತ್ತದೆ, ಕರುಳಿಗೆ ಕಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಫೇಕ್ ಕೋಡಿಂಗ್ಗಳು.
ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ ಮತ್ತು ಫ್ರೂಟ್ ಫ್ಲೈ ನಡುವಿನ ಆಪರೇಟಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ವ್ಯತ್ಯಾಸ
ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಹುಳಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ಯಾರಾಸೈಟ್ ಅಥವಾ ಪರೋಪಜೀವಿಗಳಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕರುಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಜಂತುಹುಳಗಳಿಗೂ, ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಹುಳಗಳಿಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಜಂತುಹುಳಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಮತ್ತು ಆಮ್ಲೀಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವಂತೆ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಕೋಡಿಂಗ್ ಆಗಿವೆ.
ಆದರೆ, ಹಣ್ಣಿನ ಹುಳಗಳ ಆಪರೇಟಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಕೇವಲ ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಹೊಟ್ಟೆಯೆಂಬ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಬದುಕುಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಬೇಸಿಕ್ ಸರ್ವೈವಲ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಸಿಸ್ಟಮ್ಗೆ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ವಾಕರಿಕೆ ಎಂಬುದು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಮೆದುಳಿನ ಮಾನಸಿಕ ಗ್ಲಿಚ್ ಅಷ್ಟೇ!
ಹಣ್ಣಿನ ಹುಳ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಮಗೆ ವಾಕರಿಕೆ ಅಥವಾ ವಾಂತಿಯಾದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುವುದು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದೊಂದು ಮೆದುಳಿನ ಮಾನಸಿಕ ಗ್ಲಿಚ್. ನಾವು ತಿಂದ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಳವಿತ್ತು ಎಂಬ ಡೇಟಾ ಕಣ್ಣಿನ ಮೂಲಕ ಮೆದುಳಿಗೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ಮೆದುಳು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಾಕರಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನಸಿಕ ಭ್ರಮೆ.
ನಮಗೆ ಹುಳ ತಿಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಡೇಟಾ ಗೊತ್ತಾಗದಿದ್ದರೆ ಆ ಹಣ್ಣು ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಯಾಗಿಯೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿ ಜೀರ್ಣವಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಡೇಟಾ ಲೀಕ್ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಮೆದುಳಿನ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಹೈಪರ್-ಆಕ್ಟೀವ್ ಆಗಿ ಇಲ್ಲದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೈಲೆಂಟ್ ಆಗಿ ಯಾವುದೇ ಎರರ್ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಭಯಪಡಬೇಕಾದ್ದು ಹುಳಕ್ಕಲ್ಲ, ಕೊಳೆತ ಹಣ್ಣಿನ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಲ್ ವೈರಸ್ಗೆ!
ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಹುಳದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಪಡುವ ಬದಲು, ಆ ಹುಳವಿದ್ದ ಹಣ್ಣಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು. ಹುಳವಿರುವ ಹಣ್ಣು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಕೊಳೆತ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಫಂಗಸ್ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಬೆಳೆದಿರುತ್ತವೆ.
ಹುಳ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಕೊಳೆತ ಹಣ್ಣಿನ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ಸಿಸ್ಟಮ್ಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಫುಡ್ ಪಾಯಿಸನಿಂಗ್ ತರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀರ್ಣಾಂಗವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ಇನ್ಫೆಕ್ಷನ್ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೇವಿಸುವ ಎಷ್ಟೋ ಆಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಜೈವಿಕ ಫೈರ್ವಾಲ್ ಇಂತಹ ಸಾವಿರಾರು ಅಟ್ಯಾಕ್ಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಕಚ್ಚಿದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಳ ಕಂಡರೆ ಆತಂಕಪಡುವ ಬದಲು, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಡಿಫಾಲ್ಟ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಣ್ಣಿನ ಮಜಾ ಸವಿಯಿರಿ.
0 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ
ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.