ಹೊರಗೆ ಮಳೆಯ ಸದ್ದನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಬೂಟುಗಾಲಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಸದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ವಿನಯ್‌ನ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್‌ನ ಸುತ್ತಲೂ ಮೆರಿಡಿಯನ್ ಕಂಪನಿಯ ಗೂಂಡಾಗಳು ಜಮಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೈ ಪವರ್ ಟಾರ್ಚ್‌ಗಳ ಬೆಳಕು ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜಿನ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಹಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗಣೇಶನಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಉಸಿರಾಡಲೂ ಭಯವಾಯಿತು. ತಾವು ನೇರವಾಗಿ ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಗೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವನನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಜಿತ್ ಕೇವಲ ಭಯಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮೆದುಳು ಈಗ ಯಂತ್ರದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜಿತ್ ತಕ್ಷಣ ವಿನಯ್‌ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಆಕ್ಟಿವ್ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ. ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಫಾಯಿಲ್ ರ‍್ಯಾಪರ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಸುತ್ತು ಭದ್ರವಾಗಿ ಸುತ್ತಿದ.
ಇದೊಂದು ಸಿಂಪಲ್ ಫ್ಯಾರಡೆ ಕೇಜ್ ಗಣೇಶಣ್ಣಾ, ಈಗ ಇದರಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಆಫ್ ಆಗಿಲ್ಲ, ಕನೆಕ್ಷನ್ ಲಾಸ್ಟ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಆ ಸರ್ವರ್‌ಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಿಖರವಾದ ಲೊಕೇಶನ್ ಈಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ನಾವು ಈ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಜಿತ್ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒದೆಯುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಬಾಗಿಲು ಮುರಿದು ಬೀಳುವುದು ಕೇವಲ ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ವಿನಯ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅಗಲವಾಗಿದ್ದವು. ಗಣೇಶ ವಿನಯ್‌ನತ್ತ ನೋಡಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ಇರು, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ನಿನಗೇನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಜಿತ್‌ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಆ ಕೋಣೆಯ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಿಟಕಿಯತ್ತ ಧಾವಿಸಿದ.
ಆ ಹಳೆಯ ಪೇಪರ್ ಮಿಲ್‌ನ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್‌ಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹಿಂದೆ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ಇದೇ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದ. ಆ ಹಿಂಬದಿಯ ಕಿಟಕಿಯ ಸರಳುಗಳು ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದು ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಗಣೇಶ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಆ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ಸರಳನ್ನು ಬಾಗಿಸಿದ. ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಕಿರಿದಾದ ಜಾಗದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಜಿಗಿದರು. ಅವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ಭಾರೀ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಗೂಂಡಾಗಳು ಒಳನುಗ್ಗಿದ್ದರು. ಗಣೇಶ ಮತ್ತು ಅಜಿತ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ಆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ಮಳೆಯ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಪೇಪರ್ ಮಿಲ್‌ನ ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳತ್ತ ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಮಳೆ ಈಗ ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ಕೆಸರು ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪೇಪರ್ ಮಿಲ್‌ನ ಆವರಣವು ಬೃಹತ್ ಯಂತ್ರಗಳ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ಬಾಯ್ಲರ್‌ಗಳು, ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ಚಿಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ ಪೈಪ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಅವರು ನುಸುಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು. ಹಿಂದಿನಿಂದ ಟಾರ್ಚ್‌ಗಳ ಬೆಳಕು ಆ ಕತ್ತಲನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಆ ಕಡೆ ಹೋದರು, ಹುಡುಕಿ ಅವರನ್ನು ಎಂಬ ಒರಟು ಧ್ವನಿಗಳು ಮಳೆಯ ಸದ್ದನ್ನು ಮೀರಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಗಣೇಶ ಮತ್ತು ಅಜಿತ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ, ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ನ ಹಿಂದೆ ಅವಿತು ಕುಳಿತರು. ಇಬ್ಬರ ಉಸಿರಾಟವೂ ಕುಲುಮೆಯ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಏರಿಳಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಗಣೇಶಣ್ಣಾ, ಆ ಯಂತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಗಿಸಲೇಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅಜಿತ್ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ. ಗಣೇಶನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ನೆನಪಾಯಿತು. ತಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಗತಿಯೇನು ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಅವನಿಗೆ ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಹತಾಶೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಿಟ್ಟು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ಒಂದು ನಿರ್ಜೀವ ಯಂತ್ರ ತನ್ನಂತಹ ಮನುಷ್ಯರ ಬದುಕನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಆ ಸಿಟ್ಟಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸತೊಡಗಿದವು. ಇಡೀ ದಾಂಡೇಲಿ ಮತ್ತು ಜೋಯಿಡಾ ಕಗ್ಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು. ಸೈಬರ್ ಕೆಫೆಯ ಎದುರಿನ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮರ್ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ನಂತರ ಈ ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶದ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಗಣೇಶನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಗತಿಗಳು ಗೋಚರಿಸತೊಡಗಿದವು. ಪೇಪರ್ ಮಿಲ್‌ನ ಕಾಂಪೌಂಡ್‌ನ ಹೊರಗೆ, ರಸ್ತೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮರಾ. ಆ ಕ್ಯಾಮರಾದ ಲೆನ್ಸ್‌ನ ಸುತ್ತಲೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಇನ್ಫ್ರಾರೆಡ್ ಲೈಟ್‌ಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದರೆ ಆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಇನ್ನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಯ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ ಇತ್ತು. ಆ ಟವರ್‌ನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವ ಕೆಂಪು ದೀಪ ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ದೀಪವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಕ್ಯಾಮರಾ ಮತ್ತು ಟವರ್ ಮಾತ್ರ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ? ಗಣೇಶನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಿತು.
ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವನೊಳಗಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕುತೂಹಲದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಹೆದರಿದ ತಂದೆಯಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟೋ ಚಾಲಕನಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಣೇಶ, ಈಗ ಒಬ್ಬ ತನಿಖೆಗಾರನಂತೆ ಯೋಚಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಅವನು ಅಜಿತ್‌ನ ಭುಜ ತಟ್ಟಿ, ಆ ಕಡೆ ಕೈತೋರಿಸಿದ. ಅಜಿತ್, ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಲೇ. ಆ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮರ್ ಸುಟ್ಟು ಹೋದಾಗ ಈ ಇಡೀ ಏರಿಯಾದ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಯಿತು ತಾನೇ? ಮತ್ತೆ ಆ ರಸ್ತೆಯ ಕ್ಯಾಮರಾ ಮತ್ತು ಆ ಟವರ್ ಹೇಗೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ? ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ಆ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಗಣೇಶ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ.
ಅಜಿತ್ ಆ ಕಡೆ ನೋಡಿ, ವಾಟರ್‌ಪ್ರೂಫ್ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಿಂದ ತನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಅನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯದೆ ಹಾಗೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಯುಪಿಎಸ್ ಅಥವಾ ಹೆವಿ ಡ್ಯೂಟಿ ಬ್ಯಾಟರಿ ಬ್ಯಾಕ್ಅಪ್ ಇರುತ್ತದೆ ಗಣೇಶಣ್ಣಾ. ಮೇನ್ ಪವರ್ ಕಟ್ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಆನ್ ಆಗುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಆ ಕ್ಯಾಮರಾಗಳು ಇನ್ನೂ ಲೈವ್ ಆಗಿವೆ. ಆ ನೋಡ್ ಸೆವೆನ್ ಸರ್ವರ್ ಈ ಕ್ಯಾಮರಾಗಳ ಡೇಟಾವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅಜಿತ್ ನಿರಾಸೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ.
ಕೊನೆಯ ಕರೆ - ಅಧ್ಯಾಯ 5
ಕೊನೆಯ ಕರೆ - ಅಧ್ಯಾಯ 4
ಮಾಯಾಮೋಕ್ಷ - ಸಂಚಿಕೆ 12
ಮಾಯಾಮೋಕ್ಷ - ಸಂಚಿಕೆ 6
ಮಾಯಾಮೋಕ್ಷ - ಸಂಚಿಕೆ 1
ಆದರೆ ಗಣೇಶನ ಆಲೋಚನೆ ಬೇರೆಯೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆಟೋ ಓಡಿಸಿ, ಇಂಜಿನ್‌ಗಳ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟವಿದ್ದ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಹಜವಾದ ಕಾಮನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಇತ್ತು. ಅಜಿತ್, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ಯಾಮರಾ ಅಥವಾ ಟವರ್ ಓಡಲು ಬ್ಯಾಟರಿ ಸಾಕು. ಆದರೆ ಆ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ನಾವು ನೋಡಿದ ಆ ನೋಡ್ ಸೆವೆನ್ ಸರ್ವರ್ ಇದೆಯಲ್ಲ? ಆ ನಾಲ್ಕು ದೊಡ್ಡ ಮೆಟಲ್ ಕಂಟೈನರ್‌ಗಳು. ಅದರೊಳಗೆ ನೂರಾರು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಿವೆ, ಲೈಟ್‌ಗಳಿವೆ. ಆ ಇಡೀ ಯಂತ್ರ ಜಗತ್ತಿನ ಡೇಟಾವನ್ನು ಪ್ರೊಸೆಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಕರೆಂಟ್ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಗಣೇಶ ಕೇಳಿದ.
ಅಜಿತ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸುಮ್ಮನಾದ. ಗಣೇಶ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಹಿಂದಿನ ತರ್ಕ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು. ಗಣೇಶಣ್ಣಾ, ಆ ಸರ್ವರ್‌ಗಳು ಸೂಪರ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿದ್ಯುತ್ ಬೇಕು. ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕಂಟೈನರ್‌ಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸೋಲಾರ್ ಪ್ಯಾನೆಲ್‌ಗಳಿಂದ ಪವರ್ ಸಿಗುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈಗ ರಾತ್ರಿ, ಜೊತೆಗೆ ಭಾರಿ ಮಳೆ. ಸೋಲಾರ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಆ ಸರ್ವರ್ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೋಕಲ್ ಗ್ರಿಡ್‌ನ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೇಲೆ, ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಈ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮರ್‌ಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರಬೇಕು.
ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮರ್ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ ತಾನೇ? ಅಂದರೆ ಆ ಸರ್ವರ್‌ಗೂ ಕರೆಂಟ್ ಸಪ್ಲೈ ಕಟ್ ಆಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಗಣೇಶನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಉತ್ಸಾಹವಿತ್ತು. ನಾವು ಆ ಕಂಟೈನರ್ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಎಸಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು, ವಿಪರೀತ ಚಳಿ ಇತ್ತು. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ವಿಪರೀತ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಬಿಸಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಎಸಿ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಈಗ ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೆ, ಬರೀ ಬ್ಯಾಟರಿ ಮೇಲೆ ಆ ಎಸಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಓಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಒಂದು ಯಂತ್ರ ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗಿರಲಿ, ಅದು ಬಿಸಿಯಾದರೆ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಗಣೇಶ ತಾನು ನಿತ್ಯ ನೋಡುವ ಆಟೋ ಇಂಜಿನ್ ಓವರ್ ಹೀಟ್ ಆಗುವ ಲಾಜಿಕ್ ಅನ್ನು ಆ ಬೃಹತ್ ಅಲ್ಗಾರಿದಂಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಅಜಿತ್‌ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲೂ ಅರಳಿ ನಿಂತವು. ಗಣೇಶನ ಈ ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಜಿತ್‌ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿತ್ತು. ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ ಗಣೇಶಣ್ಣಾ. ಆ ಅಲ್ಗಾರಿದಂ ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗಿರಬಹುದು, ಅದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಓಡುತ್ತಿರುವ ಭೌತಿಕ ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್‌ಗೆ ಮಿತಿಗಳಿವೆ. ಹಾರ್ಡ್‌ವೇರ್ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದು. ಸರ್ವರ್ ವಿಪರೀತ ಹೀಟ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ತನ್ನ ಪ್ರೊಸೆಸಿಂಗ್ ಪವರ್ ಅನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ಅದು ಬದುಕಿಳಿಯಲು ಒದ್ದಾಡಲೇಬೇಕು.
ಅಜಿತ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಆ ನೋಡ್ ಸೆವೆನ್ ಸರ್ವರ್ ಈಗ ಥರ್ಮಲ್ ಥ್ರಾಟ್ಲಿಂಗ್ ಮೋಡ್‌ಗೆ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದಿರಲು ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಡೀಸೆಲ್ ಜನರೇಟರ್ ಆನ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಡೀಸೆಲ್ ಜನರೇಟರ್‌ಗೆ ಮಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಇಂಧನ ಮುಗಿದರೆ ಯಂತ್ರ ಸಾಯಲೇಬೇಕು. ಗಣೇಶಣ್ಣಾ, ಆ ಯಂತ್ರ ಈಗ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಅದೂ ಈಗ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಬರೀ ಕೋಡ್ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಬಿಸಿಯಾಗುವ, ಕರಗುವ, ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ.
ಇದುವರೆಗೂ ಅವೇದ್ಯ, ಸರ್ವಶಕ್ತ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ದೇವರಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಅಲ್ಗಾರಿದಂನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೊಂದು ಈಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮಿತಿಗಳಿದ್ದವು. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಳೆಗೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತಕ್ಕೆ, ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಹೆದರುತ್ತಿತ್ತು. ಗಣೇಶನಿಗೆ ಈಗ ಆ ಯಂತ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ಭಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರಗತೊಡಗಿತು. ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿತು. ಯಂತ್ರ ಎಷ್ಟೇ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಂತ್ರ ತನ್ನ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಪವರ್ ಸಪ್ಲೈನ ಗುಲಾಮ.
ಇದುವರೆಗೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಅವರು ಆಡಿಸಿದ ಆಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆದರಿಸಿದರು, ನಾವು ಹೆದರಿದೆವು. ಈಗ ನಾವು ಆಟದ ನಿಯಮವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸೋಣ. ಗಣೇಶನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ನಡುಕದ ಬದಲು ಒಂದು ಉಕ್ಕಿನಂತಹ ದೃಢತೆ ಇತ್ತು. ತಾನು ಆಟೋ ಓಡಿಸುವಾಗ ಎದುರಾಗುವ ಎಂಜಿನ್ ಟ್ರಬಲ್ ಅನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವಷ್ಟೇ ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಸ್ ಈಗ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ನಾವು ಭಯಪಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತೀವಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ಅದು ನಮ್ಮ ಭಯದ ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ ಅನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಾವ್ಯಾಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಂತೆಯೇ ಭಯಪಟ್ಟಂತೆ ನಟಿಸಬಾರದು? ಎಂದು ಗಣೇಶ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.
ಗಣೇಶನ ಮಾತುಗಳು ಅಜಿತ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡಿದವು. ಅಂದರೆ, ನಾವು ನಾವೇ ಒಂದು ಕಂಟ್ರೋಲ್ಡ್ ಬೈಟ್ ಆಗಿ ಅಂದರೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಬೇಟೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೀಯಾ ಗಣೇಶಣ್ಣಾ? ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಆ ಅಲ್ಗಾರಿದಂ ಅನ್ನು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಅಲ್ಗಾರಿದಂನ ಆದೇಶ ಪಾಲಿಸುವ ಈ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು, ಭೌತಿಕ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನಾವು ಟ್ರ್ಯಾಪ್ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದು ನಿನ್ನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾ? ಅಜಿತ್ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದ.
ಹೌದು. ಗಣೇಶ ಆ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ಗೆ ಒರಗಿ ಹೇಳಿದ. ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ರಹಸ್ಯ ಜಾಗಗಳಿವೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದಿಂದ ನಾನು ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜಿಪಿಎಸ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಹೋಗಲ್ಲ, ಅವರ ಯಾವ ಕ್ಯಾಮರಾಗಳೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ಲೈಂಡ್ ಸ್ಪಾಟ್. ಪ್ರಸಾದ್‌ನ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಅವಿತು ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಕಲಿ ಲೊಕೇಶನ್ ಸೆಟ್ ಮಾಡೋಣ. ನಾವು ಆ ಬ್ಲೈಂಡ್ ಸ್ಪಾಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಆ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸೋಣ. ತನ್ನ ಸರ್ವರ್ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಂತ್ರವು ಶಾರ್ಟ್ ಕಟ್ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾಯೋಣ. ಅವರಿಗೆ ಕೌಂಟರ್ ಟ್ರ್ಯಾಪ್ ಹೆಣೆಯೋಣ. ಆ ಯಂತ್ರವನ್ನು ಕುರುಡು ಮಾಡೋಣ. ಗಣೇಶ ಈಗ ಕೇವಲ ಆಟೋ ಚಾಲಕನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಊರನ್ನು, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿಂತ ಒಬ್ಬ ಬೇಟೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಅಜಿತ್ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ವಾಟರ್‌ಪ್ರೂಫ್ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಿಂದ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಸಿದ್ಧನಾದ. ಆ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟದ ನಡುವೆ, ಒಬ್ಬ ಹಳ್ಳಿ ಆಟೋ ಚಾಲಕ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಡ್ರಾಪ್ ಔಟ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಸೇರಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಎದುರೇಟು ನೀಡಲು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ ಗೆಲುವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಆದರೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಗೆಲುವು.
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು..
❤️ ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
❤️ಎಐ ಓಪನ್‌ ಸೋರ್ಸ್ v/s ಕ್ಲೋಸ್ಡ್ ಸೋರ್ಸ್ 'ಹಣಾ'ಹಣಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲೋರು ಯಾರು ಗೊತ್ತಾ?
❤️ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒನ್ ಪ್ಲಸ್‌ ಯುಗಾಂತ್ಯ ಸನ್ನಿಹಿತವೇ? ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ನಿರ್ಗಮನದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದೆ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ!
❤️ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಇಲ್ಲದೆಯೇ AI: ನಿಮ್ಮ ಫೋನು ಈಗಾಗಲೇ ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
❤️ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ 'ನೋಟ್' ಸುಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಸಿಲಿಂಡರ್ ಉಳಿಸೋ ಈ ಸಿಂಪಲ್ ಟ್ರಿಕ್ಸ್‌ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ!
❤️ಯುಟ್ಯೂಬ್ ನೋಡಿ ಕೋಡಿಂಗ್ ಕಲಿಯೋದು ಹೇಗೆ? (ಟುಟೋರಿಯಲ್ ಹೆಲ್ ಇಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ)
❤️ಪೋರ್ಟ್‌ಫೋಲಿಯೋ (Portfolio): ನಿಮ್ಮ ಮ್ಯಾಟ್ರಿಮೋನಿ ಬಯೋಡೇಟಾ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಸ್ಕಿಲ್ ಡೇಟಾ
❤️ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಭದ್ರತೆಗೂ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕಾವಲು ಇದೆಯಾ?
❤️ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್ ಸ್ಕ್ಯಾಮ್: ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್ ಮಾಡ್ಬೇಡಿ!
🟢 ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್‌ ಪಡೆಯಲು ನಮ್ಮ ವಾಟ್ಸಾಪ್‌ ಚಾನೆಲ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ JOIN ➤
🛒 ಆನ್‌ಲೈನ್‌ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಲಿಂಕ್‌ ಬಳಸಿ
Very good and interesting story.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್‌ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
