ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್
ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ (Variables): ಅಮ್ಮನ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋ ಮಸಾಲೆ ಡಬ್ಬಗಳು
ಹೇ ತಮ್ಮಾ, ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಜಟಿಲವಾದ ವಿಷಯ ಅಂದುಕೋಬೇಡ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಸಿಂಪಲ್. ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ನಿನಗೆ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ, ಕೋಡಿಂಗ್ ಮಾಡೋಕೆ ನಿನಗೆ ಡೇಟಾ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ಡೇಟಾವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ? ಅದನ್ನ ಶೇಖರಿಸಿಡೋಕೆ ಒಂದು ಜಾಗ ಬೇಕು. ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್' (Variables) ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ. ಈ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಸಿವೆ, ಜೀರಿಗೆ, ಸಕ್ಕರೆ ಇಡೋಕೆ ಬಳಸೋ ಆ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಡಬ್ಬಗಳು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ.
ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿರೋ ಸಾಲು ಸಾಲು ಡಬ್ಬಗಳನ್ನ ಗಮನಿಸು. ಒಂದೊಂದು ಡಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ ಹೆಸರು ಬರೆದಿರ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಅವರಿಗೆ ಪಕ್ಕಾ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ನಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ನಾವು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸೇವ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಮೊದಲು ಆ ಡಬ್ಬಕ್ಕೆ ಅಂದರೆ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರು ಕೊಡಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸನ್ನ ಸೇವ್ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದರೆ 'age' ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಿನ ಡಬ್ಬ ಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಸರು ಸೇವ್ ಮಾಡೋಕೆ 'name' ಅನ್ನೋ ಡಬ್ಬ ಬೇಕು. ಈ ಹೆಸರು ಕೊಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನ ನಾವು 'ವೇರಿಯೇಬಲ್ ಡಿಕ್ಲರೇಶನ್' ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ. ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಡಬ್ಬವನ್ನ ಖರೀದಿಸಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಲೇಬಲ್ ಹಚ್ಚಿದ ಹಾಗೆ.
ಈಗ ಡಬ್ಬಗಳೇನೋ ರೆಡಿ ಆಯ್ತು, ಆದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನು ಹಾಕಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಅಮ್ಮ ಸಕ್ಕರೆ ಇಡೋಕೆ ಒಂದು ತರಹದ ಡಬ್ಬ ಬಳಸಿದರೆ, ಎಣ್ಣೆ ಇಡೋಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ತರಹದ ಬಾಟಲಿ ಬಳಸ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ? ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಅದು ಹಾಳಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ವಾಸನೆ ಬರಬಹುದು ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ನಾವು ಯಾವ ತರಹದ ಮಾಹಿತಿ ಅಂದ್ರೆ 'ಡೇಟಾ ಟೈಪ್' (Data Type) ಅನ್ನು ಯಾವ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಮೊದಲೇ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ನಾವು ಇಂಟ್ (int), ಫ್ಲೋಟ್ (float), ಚಾರ್ (char) ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ.
'ಇಂಟ್' ಅಥವಾ ಇಂಟಿಜರ್ (int) ಅನ್ನೋದು ಅಮ್ಮನ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರೋ ಆ ಪೂರ್ತಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ ಇಡೋ ಡಬ್ಬದ ಹಾಗೆ. ಅಂದ್ರೆ ಈಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಎಣಿಸೋಕೆ ನಮಗೆ ಒಂದನೇ ಸಂಖ್ಯೆ, ಎರಡನೇ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಂದ್ರೆ ಹೋಲ್ ನಂಬರ್ಸ್ ಬೇಕು ಅಲ್ವಾ? ಅರ್ಧ ಮನುಷ್ಯ ಇರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು, ಎರಡು, ನೂರು ಇಂತಹ ಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನ ಇಡೋಕೆ ನಾವು ಈ 'int' ಅನ್ನೋ ಡಬ್ಬವನ್ನ ಬಳಸ್ತೀವಿ. ನಿನ್ನ ರೋಲ್ ನಂಬರ್ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ನಂಬರ್ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಂಟಿಜರ್ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಅಷ್ಟೇ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಾವು ದಶಮಾಂಶ ಅಂದ್ರೆ ಪಾಯಿಂಟ್ ಇರೋ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನ ಹಾಕೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಬರೀ ಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗಳೇ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಅರ್ಧ ಲೀಟರ್ ಹಾಲು ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಾಲು ಕೆಜಿ ಸಕ್ಕರೆ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಪಾಯಿಂಟ್ ಇರೋ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳಿಗೆ ನಾವು 'ಫ್ಲೋಟ್' (float) ಅಥವಾ ಡಬಲ್ ಅನ್ನೋ ಡಬ್ಬವನ್ನ ಬಳಸ್ತೀವಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ 5.5 ಅಥವಾ 98.4 ಇಂತಹ ವ್ಯಾಲ್ಯೂಗಳನ್ನ ಸೇವ್ ಮಾಡೋಕೆ ಈ ಫ್ಲೋಟ್ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಎತ್ತರ ಎಷ್ಟು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನೀನು ಐದು ಅಡಿ ನಾಲ್ಕು ಇಂಚು ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ? ಅದನ್ನ ಸೇವ್ ಮಾಡೋಕೆ 'float height = 5.4' ಅಂತ ಬರೆಯಬೇಕು. ಇದು ಅಮ್ಮ ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಹಾಲು ಅಥವಾ ಎಣ್ಣೆ ಇಡೋ ಬಾಟಲಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ.
ಇನ್ನು 'ಚಾರ್' (char) ಅಂದ್ರೆ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್. ಇದು ಅಮ್ಮ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬಾಟಲಿ ಮೇಲೆ 'A' ಅಥವಾ 'B' ಅಂತ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಬರೆದಿರ್ತಾರಲ್ಲ, ಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಡಬ್ಬ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಡೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ನಿನ್ನ ಗ್ರೇಡ್ 'A' ಬಂದಿದ್ರೆ ಅದನ್ನ ಸೇವ್ ಮಾಡೋಕೆ ನಮಗೆ ಚಾರ್ ವೇರಿಯೇಬಲ್ ಬೇಕು. ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ಅಕ್ಷರಗಳು ಸೇರಿದರೆ ಅದನ್ನ ನಾವು 'ಸ್ಟ್ರಿಂಗ್' (String) ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ. ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನ ಅರೇಂಜ್ ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಊರಿನ ಹೆಸರು ಬರೆಯೋದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅಡುಗೆಗೆ ಬೇಕಿರೋ ಬೇಸಿಕ್ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು.
ನೋಡು ತಮ್ಮಾ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಯಾವತ್ತೂ ಉಪ್ಪಿನ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಕಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರೆ ಏನಾಗುತ್ತೆ? ಇಡೀ ಅಡುಗೆಯೇ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ? ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ, ನೀನು ಇಂಟಿಜರ್ ಅಂತ ಡಿಕ್ಲೇರ್ ಮಾಡಿರೋ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನ ತುಂಬಿಸೋಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತೆ. ಅದನ್ನೇ ನಾವು 'ಟೈಪ್ ಎರರ್' (Type Error) ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ. ನೀನು ಯಾವ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಏನು ಹಾಕಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಶಿಸ್ತನ್ನ ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ರನ್ ಆಗಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕೋಡ್ ತುಂಬಾನೇ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ.
ಮೆಮೊರಿ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ ನಿನಗೆ ಸಣ್ಣ ಡೌಟ್ ಇರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜಾಗ ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್ ಅಲ್ವಾ? ಬರೀ ಡಬ್ಬಗಳನ್ನೇ ತುಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಜಾಗ ಇರಲ್ಲ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ರ್ಯಾಮ್ (RAM) ಅನ್ನೋದು ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವ ಆ ಕಿಚನ್ ಕೌಂಟರ್ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ನೀನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಡಬ್ಬಗಳನ್ನ ಅಂದ್ರೆ ಜಾಸ್ತಿ ಮೆಮೊರಿ ತಗೊಳ್ಳೋ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಕ್ರಿಯೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಲೋ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಬಳಸೋದು ಒಬ್ಬ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಕೋಡರ್ ಲಕ್ಷಣ.
ಒಮ್ಮೆ ಅಡುಗೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ ಏನು ಮಾಡ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲಾ ಡಬ್ಬಗಳನ್ನ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಒಳಗಡೆ ಇಡ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ? ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಒಂದು ಫಂಕ್ಷನ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತ್ತೆ. ಅದನ್ನ ನಾವು 'ಸ್ಕೋಪ್' (Scope) ಅಂತ ಕರೀತೀವಿ. ಆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಡಬ್ಬಗಳನ್ನ ಖಾಲಿ ಮಾಡೋದು ಅಂದ್ರೆ ಮೆಮೊರಿ ಫ್ರೀ ಮಾಡೋದು ತುಂಬಾನೇ ಮುಖ್ಯ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ. ಹಳೆಯ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಹಾಗೆಯೇ ಮೆಮೊರಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟರೆ ಸಿಸ್ಟಂ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗೋ ಚಾನ್ಸ್ ಇರುತ್ತೆ.
ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಗೆ ಹೆಸರು ಕೊಡುವಾಗ ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವೇಚನೆ ಇರಲಿ. ಅಮ್ಮ ಉಪ್ಪಿನ ಡಬ್ಬದ ಮೇಲೆ 'ಉಪ್ಪು' ಅಂತಲೇ ಬರೆಯೋದು ಅಲ್ವಾ? ಸುಮ್ಮನೆ 'ಡಬ್ಬ 1', 'ಡಬ್ಬ 2' ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಆಮೇಲೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಯಾವುದು ಸಾಸಿವೆ ಯಾವುದು ಜೀರಿಗೆ ಅಂತ ಅವರಿಗೇ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ನಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ಸುಮ್ಮನೆ 'x', 'y', 'z' ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಡಬೇಡ. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ 'totalAmount', 'userName' ಅಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೆಸರು ಕೊಡು. ಆಗ ನಾಳೆ ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನ ಕೋಡ್ ನೋಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಶಿಸ್ತಿನ ಕೋಡರ್ ಅನ್ನೋದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ.
ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಟ ಅಂತ ಅಂದುಕೋ. ಇಲ್ಲಿ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಅನ್ನೋದು ನೀನು ಆಡುವ ಕಾಯಿಗಳು. ಯಾವ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಯಾವ ಮನೆಗೆ ಹಾಕಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ನೀನು ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲೋದು ಪಕ್ಕಾ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಇಂಟ್, ಫ್ಲೋಟ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆದ್ರೂ, ಪ್ರಾಕ್ಟಿಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋದ್ರೆ ನಿನಗೆ ಇದು ತುಂಬಾನೇ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ. ಅಮ್ಮನ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠಶಾಲೆ ಅಂತ ಇವತ್ತು ನಿನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಲ್ವಾ? ಮುಂದಿನ ಸಲ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸು, ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಲಾಜಿಕ್ ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತೆ.
ಈ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಉದಾಹರಣೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಇರೋ ಗೊಂದಲ ದೂರ ಆಯ್ತಾ? ನೀನು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವೇರಿಯೇಬಲ್ಸ್ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ನೋಡೋಕೆ ರೆಡಿನಾ? ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸು! ಈ ಮಾಹಿತಿ ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ಗೂ ಹೆಲ್ಪ್ ಆಗಬಹುದು ಅಂತ ಅನ್ಸಿದ್ರೆ ಶೇರ್ ಮಾಡೋದನ್ನ ಮರಿಬೇಡ ತಮ್ಮಾ.
0 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ
ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.