ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್
ನಮ್ಮ 'ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ'ಯೂ.. ಎಐನ 'ಅಲ್ಜೈಮರ್ ಖಾಯಿಲೆಯೂ..!
| ನಾಗರಾಜ ವೈದ್ಯ
ChatGPT ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆರ್ಟಿಫಿಶಿಯಲ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಜೊತೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವಾಗ ಎಂದಾದರೂ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಮೊದಲು ಎಲ್ಲವೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್, ಅದರ ಉದ್ದೇಶ, ಗ್ರಾಹಕರ ನಾಡಿಮಿಡಿತ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆಗ ಎಐ “ಓಕೆ, ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು?” ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ್ನಗು ಮೂಡುತ್ತದೆ. “ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗಿದೆಯಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅಚ್ಚರಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಖಂಡಿತ, ಈ ಅನುಭವ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ವಾ? ಆದರೆ ಐದನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ... ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಟೂಲ್ಗೆ ನಾವು ಯಾರು, ಆ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಏನು, ಮೊದಲು ಏನು ಹೇಳಿದ್ದೆವು ಎಂಬುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತುಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೋ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದ, ಹೊಸದೊಂದು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅಕ್ಷರಶಃ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. “ಇದು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಡೇಟಾ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಮರೆಯುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ.
ಹೌದು, ಇದು ಇಂದಿನ ಎಐನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಜಗತ್ತಿನ ಇಡೀ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು—ಎಕ್ಸಾಬೈಟ್ಗಳಷ್ಟು ಡೇಟಾವನ್ನು—ತನ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ, ಕೇವಲ ಐದು ನಿಮಿಷದ ಹಿಂದಿನ ಸಂದರ್ಭವೇ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಎಐಯನ್ನು ‘ಸರ್ವಜ್ಞ’ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಇಂದಿನ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಎಐ ಟೂಲ್ಗಳು ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಲ್ಜೈಮರ್ಸ್ನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿವೆ.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ನಮ್ಮ ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳು ಹೇಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಅದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕ್ಯಾಮೆರಾ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭೇಟಿಯಾದ ಒಂದು ಕ್ಲೈಂಟ್ನ ಮುಖಭಾವ, ಅವರು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಟೋನ್, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಚಿಂತೆಯ ಛಾಯೆ—ಇವೆಲ್ಲ ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಡೆದಂತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದು ಸಾಲು, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮಾಡಿದ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ತಿಂಡಿಯ ವಾಸನೆ, ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಬ್ದ—ಇವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ‘ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ’ಯಂತೆ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿರುತ್ತವೆ.
ನಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ನೆನಪುಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಗೆಳತಿಯ ಜೊತೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಆ ಸನ್ನಿವೇಶ ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೆ HD ವೀಡಿಯೋದಂತೆ ತೇಲುತ್ತದೆ. ಥಿಯೇಟರ್ನಲ್ಲಿ ಲೈಟುಗಳು ಆರಿದ ಕ್ಷಣ, ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ಫ್ರೇಮ್, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರ ಕೈ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಮೈ ಸಣ್ಣಗೆ ಜುಮ್ಮೆಂದಿದ್ದು, ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದ್ದು.. ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕಿದ್ದು—ಎಲ್ಲವೂ ಇಂದಿಗೂ ತಾಜಾ.
ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಹೋದರೆ, ಮೊದಲ ಸಲ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು.. ಅವರ ಕೈಕುಲುಕಿದ ಆ ಕ್ಷಣ. ಅವರು ಹಾಕಿದ್ದ ಡ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬಣ್ಣ, ಅದರ ಮೃದುತ್ವ, ನಕ್ಕಾಗ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಆ ಸಣ್ಣ ಗುಳಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿನುಗಿದ ಆ ಭಾವನೆ—ಇವು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಡೆದಂತೆ ತೇಲುತ್ತವೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು, ತಾಯಿ ಕರೆದ ಆ ಸ್ವರದ ಟೋನ್, ಮೊದಲ ಜಾಬ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕೇಳಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಶಬ್ದಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೈವ್ ಫೋಟೋ ಆಲ್ಬಂ ಆಗಿ ಶೇಖರವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲೂ ಈ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಗೊತ್ತಾ? ಒಮ್ಮೆ ಎದೆಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ... ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಆಫೀಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ಸಣ್ಣ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕುಡಿದ ಟೀ, ಮೊದಲ ಕ್ಲೈಂಟ್ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಕೈಗಿಟ್ಟ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಚೆಕ್, ಡೆಡ್ಲೈನ್ ಮುಗಿಸಲು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಇಡೀ ಟೀಮ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪಿಜ್ಜಾ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟ ಆ ದಿನಗಳು... ಇವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಡೇಟಾ ಅಲ್ಲ, ಇವು ಆಯಾ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ನ ಜೀವನಾಡಿಗಳು.
ಈ ನೆನಪುಗಳು ಕೇವಲ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಭಾವನೆಗಳು, ವಾಸನೆಗಳು, ಧ್ವನಿಗಳು, ಸಂದರ್ಭದ ಸಂಪೂರ್ಣ ‘ಮೂಡ್’ ಸಹ ಜೋಡಣೆಯಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ, ಈ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು, ಅನುಭವಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಸೇರಿಯೇ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಯುಧ.
ಆದರೆ ಎಐಗೆ ಇಂತಹ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ತಾಂತ್ರಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಂಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ವಿಂಡೋ (Context Window) ಮಿತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎಐ ಮಾಡೆಲ್ಗೂ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪದಗಳ ಮಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ. 2026ರಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ, Gemini 3.1 ಅಥವಾ GPT-5.4ನಂತಹ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮಾಡೆಲ್ಗಳು 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಟೋಕನ್ಗಳವರೆಗೆ (ಸುಮಾರು 1,300 ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಟೆಕ್ಸ್ಟ್) ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. Claude Sonnet 4.6 ಕೂಡಾ 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಟೋಕನ್ ಬೀಟಾವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ “ಕಾಂಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ರಾಟ್” (Context Rot) ಆಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ಮರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹಳೆಯದನ್ನು ಮರೆತು ಹೊಸದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಇದು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾ ‘ಗಜಿನಿ’ಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ಪ್ರತಿ 15 ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹಳೆಯದೆಲ್ಲ ಮರೆತುಹೋಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸರಿ. ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಕಂಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ವಿಂಡೋ ಇದ್ದರೂ, ದೀರ್ಘ ಚಾಟ್ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಕೋಡ್ಬೇಸ್ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಲಾಜಿಕ್ ಅನ್ನು ಎಐ ಮರೆತು ಹೊಸದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರಾದ ನಮಗೆ ‘ಸಂದರ್ಭ’ (Context) ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ನ ಟೋನ್, ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರ ನಾಡಿಮಿಡಿತವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಆ ‘ಮೂಡ್’ ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸೆಟ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಎಐಗೆ ಮೂಡ್ ಇಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಗಣಿತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿದೆ. ಅದು ಮುಂದಿನ ಪದ ಯಾವುದು ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಊಹಿಸುವ (Predictive) ಯಂತ್ರವೇ ಹೊರತು, ನಮ್ಮ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ನ ನೈಜ ಕಾಳಜಿ ಅದಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಎಐ ಬಳಸಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಲೇಖನ ಅಥವಾ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟರೆ, ಮೊದಲ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ನ ಶೈಲಿಗೂ ಹತ್ತನೇ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ನ ಶೈಲಿಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಡುನಡುವೆ ವಿಷಯಾಂತರ ಮಾಡಿ, ಕಥೆಯ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಂತ್ರದ ಮಿತಿಯೇ ಹೊರತು, ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಲ್ಲ.
ಈ ಮರೆವಿನ ಕಾಯಿಲೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಎಐ ಹ್ಯಾಲುಸಿನೇಷನ್ (AI Hallucination). ಅಲ್ಜೈಮರ್ಸ್ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗುಣವಿರುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯದು ಮರೆತುಹೋದಾಗ “ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆ ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ತುಂಬಲು ತಾವೇ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದೇ ನೈಜ ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಾನ್ಫಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಐ ಕೂಡಾ ಅಕ್ಷರಶಃ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಬೆಸ್ಟ್ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ನ ಲಾಯರ್ ಸ್ಟೀವನ್ ಶ್ವಾರ್ಟ್ಜ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಾದ ಮಂಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಹಳೆಯ ಕೇಸ್ ಸ್ಟಡಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ChatGPTಗೆ ಮೊರೆ ಹೋದರು. ಎಐ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆರು ಹಳೆಯ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು, ಜಡ್ಜ್ಗಳ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ದಿನಾಂಕ ಸಮೇತ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಲಾಯರ್ ಖುಷಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಸಬ್ಮಿಟ್ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ ವಿಚಾರಣೆ ವೇಳೆ ಗೊತ್ತಾದ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ—ಆ ಆರೂ ಕೇಸ್ಗಳು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಡೆದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ! ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಯಂತ್ರ ನಕಲಿ ಕೇಸ್ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು.
ಇದು 2023ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ. ಆದರೆ 2026ರಲ್ಲೂ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಮೆರಿಕದ 5ನೇ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಕೋರ್ಟ್ ಒಬ್ಬ ಲಾಯರ್ಗೆ $2,500 ದಂಡ ವಿಧಿಸಿದೆ. AI-generated fictitious case citations ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ. “ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇ ಹೇಳಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಕಂಟೆಂಟ್ ರೈಟರ್ಗಳು, ಪ್ರೋಗ್ರಾಮರ್ಗಳು, ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ತಂಡಗಳು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಎಐ ನೀಡಿದ ಡೇಟಾವನ್ನು ಕಾಪಿ-ಪೇಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಐ ಭ್ರಮೆ ಇಡೀ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಅನ್ನು ಕಂದಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಬಲ್ಲದು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಐ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ರಕ್ತ-ಬೆವರು ಸುರಿಸಿದ ಉದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಎಐ ತಂದಾಗ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ 'ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಸಂಬಳ ಉಳಿಸಿದೆ' ಎಂಬ ಖುಷಿಯಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಆ ಕಂಪನಿಯ 'ಆತ್ಮ'ವನ್ನು! ಒಬ್ಬ ಹಳೆಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಕಂಪನಿಯ ಕಡತಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಆ ಕಂಪನಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಕ್ಲೈಂಟ್ಗಳ ಕೋಪ-ತಾಪಗಳು, ಯಾವ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಷನಲ್ ಮೆಮರಿ (ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ನೆನಪು) ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಆತನ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಟೋರ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಗೂಗಲ್ ಡ್ರೈವ್ ಅಥವಾ ಎಐ ಕ್ಲೌಡ್ಗೆ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆತ ಹೋದರೆ, ಕಂಪನಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಅಳಿಸಿಹೋದಂತೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ಹಳೆಯ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಗ್ರಾಹಕ ಕೋಪದಿಂದ ಇಮೇಲ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಆತನ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಆದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮನುಷ್ಯ ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. "ನೋಡಿ ಸರ್, ನಿಮಗಾದ ಬೇಸರ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ದೀರಿ, ಆ ನಂಬಿಕೆ ಹುಸಿಯಾಗಲು ಖಂಡಿತ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಆದರೆ ಎಐಗೆ ಆ ಇಮೇಲ್ ಹಾಕಿದರೆ? ಅದು ಕೇವಲ ಟೆಂಪ್ಲೇಟ್ ಆಧಾರಿತ, ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ “Dear Customer, we apologize for the inconvenience caused. Your ticket number is 404” ಎಂದು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಂತೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕ ಕೇವಲ ಒಂದು 'ಟಿಕೆಟ್ ನಂಬರ್' ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂಬಂಧ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಡೇಟಾವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು, ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು, ರೂಟೀನ್ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಎಐ ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಆದರೆ, ಸಂದರ್ಭ (Context), ಎಮೋಷನ್ಸ್ (Emotions) ಮತ್ತು ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್ನ ‘ಆತ್ಮ’ವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನುಷ್ಯನ ಮೆದುಳೇ ಬೇಕು. ಅಲ್ಜೈಮರ್ಸ್ ಇರುವ ರೋಗಿಯ ಕೈಗೆ ಕಾರಿನ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಕೊಟ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಐ ಕೈಗೆ ಇಡೀ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೊಟ್ಟು ಮಾಲೀಕರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಹಾಗೂ ಅನುಭವಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಕೆಲಸದಿಂದ ತೆಗೆದು, “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಐ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಮತ್ತು ವಿದೇಶದ ಹಲವು ಸಿಇಒಗಳಿಗೆ ಇದೊಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ.
ಕಚೇರಿಯ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ನಲ್ಲಿರುವ ಎಐ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಡೇಟಾವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದೇ ಕಂಪನಿಯ ನಿನ್ನೆಯ ಮೀಟಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರಗಳು, ಕ್ಲೈಂಟ್ನ ಒಲವು-ನಿಲುವುಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಐಗೆ ಜ್ಞಾನ ಇದೆ, ಆದರೆ ವಿವೇಕ ಇಲ್ಲ. ವಿವೇಕ ಬರುವುದು ಆ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ನೆನಪುಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ.
ಹಾಗಾಗಿ, ಎಐ ಅನ್ನು ಒಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಆಗಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸುವುದು ಜಾಣತನ. ಅದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ, ಮರೆತಾಗ ತಿದ್ದಲು, ವಾಸ್ತವದ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಗೆ ತರಲು ಅನುಭವಿ ಮನುಷ್ಯನ (Human in the loop) ಅಗತ್ಯವಿದ್ದೇ ಇದೆ. ಯಂತ್ರಗಳ ಮರೆವಿಗೆ (Alzheimer's) ಮನುಷ್ಯನ ನೆನಪೇ (Photographic Memory) ಏಕೈಕ ಮದ್ದು!
ಎಐಯನ್ನು ಬಳಸೋಣ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಗಾವಲು ಇರಲಿ. ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೈಬಿಡುವುದು ಬೇಡ. ಏಕೆಂದರೆ, ಯಂತ್ರಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಆಳವನ್ನು ತಲುಪಲು ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ದೂರವಿದೆ.
ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಎಐ ಜೊತೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಗಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮೆಮರಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ತಾಜಾವಾಗಿರುವ, ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನ ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಣವಿದೆಯೇ? ಚರ್ಚೆ ಮುಂದುವರಿಸೋಣ.
❤️ ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
❤️ಎಪಿಐ (API): ಹೋಟೆಲ್ ವೇಟರ್ - ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಡರ್ ಕಿಚನ್ಗೆ ತಲುಪಿಸೋನು
❤️ಡೇಟಾಬೇಸ್ (Database): ಅಜ್ಜಿ ಕಾಲದ ಸ್ಟೋರ್ ರೂಮ್, ಎಲ್ಲಾ ಜೋಪಾನವಾಗಿರಬೇಕು
❤️ಅಂತ್ರೋಪಿಕ್ ಮತ್ತು ಓಪನ್ ಎಐ ನಡುವೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ ಎಐ ಸಮರ; ಏನಿದು ‘ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗ್ಲಾಸಿಂಗ್’?
❤️ಎಚ್ಚರ! ನೀವು ಎಐ ಬಳಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಐ ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳನ್ನೇ ರೀ-ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ!
❤️ಅಮರಾವತಿಯಲ್ಲಿ 'ಸೂಪರ್ ಪವರ್' ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ; ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಕಂಪ್ಯೂಟಿಂಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಭರ್ಜರಿ ಎಂಟ್ರಿ!
❤️ಟೆಕ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಕ್ರೋಮ್ ‘Skills’ – ನೀವೂ ಒಮ್ಮೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ!
❤️ಆಕ್ಷನ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಲಿರುವ ಗೋಪ್ರೋ ಮಿಷನ್ 1 !
❤️ಕೇವಲ ಸರ್ಚ್ ಇಂಜಿನ್ ಅಲ್ಲ, ಈಗ ಚಿಪ್ ಮೇಕರ್; ಇಂಟೆಲ್ ಹೆಗಲೇರಿ ಎನ್ವಿಡಿಯಾಗೆ ಸವಾಲೆಸೆದ ಗೂಗಲ್!
🟢 ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಪಡೆಯಲು ನಮ್ಮ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಚಾನೆಲ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ JOIN ➤
🛒 ಆನ್ಲೈನ್ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಲಿಂಕ್ ಬಳಸಿ
1 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
Govind Hegde
My limited experience with AI is it is good but not best.
ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ
ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.