ಒಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು, ತಾಯಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಾ ಎಂದು ಕೂಗಿದರೆ ಸಾಕು, ಮಗು ಆಟವಾಡುವ ಮೈದಾನದಿಂದ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರು ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಉಸಿರು ಏದುಸಿರಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಕಾಂತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಂದ ಆಯಾಸವೇ ಆ ಮಗುವಿನ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಗುಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ 2026ರ ಈ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರಣ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಸ್ಮವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಅದೇ ಮಗು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಪರದೆಯ ನೀಲಿ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಜಡವಾಗಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದೆ.
ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಬಡಿಸಿಟ್ಟರೂ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮನೆಯ ಕತೆಯಲ್ಲ, ಇಂದು ಭಾರತದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನೈಜ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ವಾಸ್ತವ. ಮಕ್ಕಳ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತುಹೋಗಿದ್ದು, ಕೇವಲ ಬೆರಳುಗಳು ಮಾತ್ರ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾರುತ್ತಿವೆ. ಈ ನಿರಂತರ ಸ್ಕ್ರೋಲಿಂಗ್ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಇದೇ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಶಿರಸಿಯ ಪಟವರ್ಧನ ಆಯುರ್ವೇದದ ಖ್ಯಾತ ವೈದ್ಯರಾದ ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ್ ಪಟವರ್ಧನ ಅವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪೋಸ್ಟ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್, ಭವಿಷ್ಯದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಧುಮೇಹವೇ ಎಂಬ ಅವರ ಕಟುವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಕೇವಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿರದೆ ಮುಂಬರುವ ಬೃಹತ್ ವೈದ್ಯಕೀಯ ದುರಂತದ ಕರಾರುವಾಕ್ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಆಟವಾಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಯಂತ್ರಗಳಂತೆ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳ ಕರಾಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ದಶಕಗಳಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ, ಈಗ ಅದರ ಜೊತೆಗೇ ಮತ್ತೊಂದು ಮೌನ ಶತ್ರು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇ ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಥೂಲಕಾಯ. ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ್ ಅವರು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ, ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಬಿರುಸಾಗಿ ಆಡಿದರೆ ಮಗುವಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ನೂರಾರು ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಮಗು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತರೆ, ಒಂದು ಕ್ಯಾಲೊರಿಯೂ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ನಡೆಯುವ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೆಂದರೆ, ಮಗುವಿಗೆ ತಾನು ಎಷ್ಟು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದರ ಕನಿಷ್ಠ ಅರಿವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದ ಸಂಕೇತವು ಮಿದುಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಲುಪುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚಿಪ್ಸ್, ಚಾಕೊಲೇಟ್, ತಂಪು ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಎಲ್ಲವೂ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಸೇರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ದೇಹಕ್ಕೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಯಾಲೊರಿಗಳು ರಕ್ತಗತವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಸ್ಥೂಲಕಾಯಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ನೇರವಾದ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರವಾದ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುವುದು ನಿದ್ರೆಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಳ್ಳನಾಗಿದೆ. ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಪರದೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ನೀಲಿ ಬೆಳಕು ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ತರುವ ಮೆಲಟೋನಿನ್ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕದ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡದ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗ್ರೆಲಿನ್ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಮಟ್ಟ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿನ್ನುವ ಬಯಕೆ, ವಿಪರೀತ ತೂಕ ಹೆಚ್ಚಳ ಮತ್ತು ದಿನವಿಡೀ ಕಾಡುವ ಆಲಸ್ಯ.
ಡೋಪಮೈನ್ ಲೂಪ್ ಮತ್ತು ಮಿದುಳಿನ ಹ್ಯಾಕಿಂಗ್
ಡಿಜಿಟಲ್ ಸರ್ವೈಲೆನ್ಸ್ ಟೂಲ್: ನಂಬಿಕೆಯ ಬದಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರೇಮಿಗಳು!
'ಲೈಕ್ಸ್' ಹುಚ್ಚಾಟದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದೆಯಾ ಡೋಪಮೈನ್ ಎಂಬ ಡಿಜಿಟಲ್ ಡ್ರಗ್ಸ್?
ಎಚ್ಚರಿಕೆ! ಫ್ಲಿಪ್ಕಾರ್ಟ್ ಓಪನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಡೆಲಿವರಿ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬಲೆಯೇ?
ಡೆಲಿವರಿ ಸ್ಕ್ಯಾಮ್: ರೂ.1.87 ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದರೆ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಬಲ್ ಟೈಲ್ ಬಂತು!
ಗೂಗಲ್ ಟೈಮ್ ಲೈನ್ ನೋಡಿ ಮೆಡಿಕ್ಲೈಮ್ ರಿಜೆಕ್ಟ್! - ಇನ್ಷೂರೆನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಮಾಡುವ ಮಹಾಮೋಸ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
ಈ ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಆಚೆಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ವ್ಯಸನವು ಮಕ್ಕಳ ನರಮಂಡಲದ ಮೇಲೂ ಭೀಕರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಸಿಲಿಕಾನ್ ವ್ಯಾಲಿಯ ಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುವಾಗಲೇ ಡೋಪಮೈನ್ ಲೂಪ್ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮಾನಸಿಕ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿರುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಚಿಕ್ಕ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಡೋಪಮೈನ್ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಖುಷಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಕೃತಕ ಖುಷಿಯ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಆ ಪರದೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರ ಸಹಜ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾಠ ಕೇಳುವಾಗ ಅಥವಾ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವಾಗ ಅವರ ಮಿದುಳಿಗೆ ಈ ಡೋಪಮೈನ್ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನಿಜ ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ನೀರಸವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತೆ ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯದೆ, ಕೇವಲ ವರ್ಚುವಲ್ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಜ ಜೀವನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದು, ಫೋನ್ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯಸನದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನೇರ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ. ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಆಡುವಾಗ ಸೋಲು ಮತ್ತು ಗೆಲುವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಗುಣ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಗೆಲ್ಲುವ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಸೋಲನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಡಿಮೆನ್ಶಿಯಾ ಎಂಬ ಈ ಮರೆವಿನ ಕಾಯಿಲೆ ಇಡೀ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದಿವಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಹಿರಿಯರ ಮಹಾಮಾರಿ
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಈ ಸ್ಥೂಲಕಾಯ ಕೇವಲ ದೇಹದ ತೂಕದ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ. ಟೈಪ್ 2 ಮಧುಮೇಹ, ಕೊಬ್ಬಿನ ಯಕೃತ್, ಅಧಿಕ ರಕ್ತದೊತ್ತಡ, ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೀಲು ನೋವು ಹತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಡಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಧುಮೇಹ ಮತ್ತು ರಕ್ತದೊತ್ತಡವನ್ನು ಕೇವಲ ವಯಸ್ಸಾದ ಹಿರಿಯರ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಎಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಲೋಕ ಪರಿಗಣಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ 2026ರ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗಳು 10 ರಿಂದ 12 ವರ್ಷದ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.
ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಕೂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೂಳೆಗಳ ರಚನೆಯನ್ನೇ ವಿಕಾರಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸದಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ನೆಕ್ ಎಂಬ ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗದೆ ಸದಾ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಎಸಿ ಗಾಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಎಳೆಬಿಸಿಲು ದೇಹಕ್ಕೆ ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ವಿಟಮಿನ್ ಡಿ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಿ ಮೂಳೆಗಳು ತೀರಾ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಹಾಗೆಯೇ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ಪರದೆಯನ್ನೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣಿನ ಶುಷ್ಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮೀಪದೃಷ್ಟಿ ದೋಷದಂತಹ ನೇತ್ರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಶೇಕಡಾ 60 ರಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿಗೆ ದಪ್ಪನೆಯ ಕನ್ನಡಕ ಮತ್ತು ಮಧುಮೇಹದ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ದುಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯ ನೇರ ಮತ್ತು ಕಟು ವಾಸ್ತವಗಳಾಗಿವೆ.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಬೇಬಿಸಿಟ್ಟರ್ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ದಾರಿ
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಯಾರು ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಆರೋಪದ ಬೆರಳು ನೇರವಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಕಡೆಗೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಅವಸರದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರು ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಬೇಬಿಸಿಟ್ಟರ್ ಆಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಗು ಅತ್ತಾಗ, ಊಟ ಮಾಡಲು ಹಠ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಮಗುವಿನ ಕಿರಿಕಿರಿ ಬೇಡವೆನಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಗುವಿನ ಕೈಗೆ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ವಿಷವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಮಹಾಮಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪರಿಹಾರವಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಇಂದಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತು. ಆದರೆ ಆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇರಲೇಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಹೊರಾಂಗಣ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಲೇಬೇಕು. ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಅಥವಾ ಟಿವಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ 9 ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆಗಳು ಆನ್ ಆಗಿರಬಾರದು.
ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಪೋಷಕರು ತಾವೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೈಜ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೆಳಗಿಡಲು ಗದರುವ ಮೊದಲು ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿಡುವ ಕನಿಷ್ಠ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಊಟದ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ, ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹಿರಿಯರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ್ ಪಟವರ್ಧನ ಅವರ ವೈರಲ್ ಪೋಸ್ಟ್‌ನ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸುವಂತಿವೆ. ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಬ್ಯಾಟರಿ ಚಾರ್ಜ್ ನೀಡುತ್ತೇವೋ ಅಥವಾ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಬದುಕಿನ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುತ್ತೇವೋ ಎಂಬ ಆತ್ಯಂತಿಕ ಆಯ್ಕೆ ನಮ್ಮದು. ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಇಡೀ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಕರಗಿಹೋಗುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್‌ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
