ಆಟೋ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಂದ ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ; ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ವಿರುದ್ಧ ಮೌನ ಯಾಕೆ?
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ 2026ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರ್ಯಾಪಿಡೋ ವಿವಾದ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಸ್ತೆಗಿಳಿದು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಅಸ್ತ್ರವೆಂದರೆ ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಯೆಲ್ಲೋ ಬೋರ್ಡ್ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಟೋ ಚಾಲಕರು ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎತ್ತುವ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸುರಕ್ಷತೆ. ಆದರೆ ಇದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಡೆಯುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಣತನದಿಂದ ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಖಾಸಗಿ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವವರು ಒಮ್ಮೆ ವಾಸ್ತವದತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಬೇಕಿದೆ. ರ್ಯಾಪಿಡೋ ಬೈಕ್ಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಅದರ ಚಾಲಕರಿಗೆ ಕಾನೂನು ಪಾಠ ಮಾಡುವವರು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಶಾಲೆಗಳ ಬಳಿ ನಿಂತು ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಯಾವ ಯೆಲ್ಲೋ ಬೋರ್ಡ್ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ಹೋರಾಟಗಾರರೇ ವಿವರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಸರಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಇವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿಲ್ಲ.
ಜೀವಾಪಾಯದ ದೈನಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣ
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಗರದ ಯಾವುದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೂ ಶಾಲಾ ವಾಹನಗಳ ಭೀಕರ ಸ್ಥಿತಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತದೆ. ಚಾಲಕನ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಾಹನದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಭಾರವಾದ ಶಾಲಾ ಬ್ಯಾಗ್ಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಗಳು ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತಿವೆ. ವಾಹನ ತಿರುವು ಪಡೆದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಬೀಳುವಂತಿರುವ ಆತಂಕದ ವಾತಾವರಣ ನಮ್ಮ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದೈನಂದಿನ ದೃಶ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಯಾವ ಆಟೋ ಯೂನಿಯನ್ಗಳು ರ್ಯಾಪಿಡೋ ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಿಗೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತವೆಯೋ ಅದೇ ಯೂನಿಯನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ವಾಹನಗಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಎಳೆಯ ಜೀವಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುತ್ತಿವೆ. ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಕೇವಲ ನಿಯಮದ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಲ್ಲ ಅದೊಂದು ಗಂಭೀರ ಸುರಕ್ಷತಾ ಅಪಾಯ. ಸಣ್ಣದೊಂದು ಅಪಘಾತ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ ವಾಹನದೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರಬರಲು ಜಾಗವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವಾಸ್ತವ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಇದೆ.
ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ವಾಹನಗಳು
ಆಟೋಗಳ ಕಥೆ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಹಳೆಯ ಮಾರುತಿ ಓಮ್ನಿ ವ್ಯಾನ್ಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ಕೇವಲ 5 ರಿಂದ 8 ಜನ ಕೂರಲು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಈ ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ತುಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಹನದ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಲೂ ಪರದಾಡುವಷ್ಟು ಜನದಟ್ಟಣೆ ಆ ವಾಹನದೊಳಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಗಾಳಿ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಹಲವು ಓಮ್ನಿ ವ್ಯಾನ್ಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿವೆ. ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಸವೆದು ಹೋದ ಟೈರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಕನಿಷ್ಠ ಸುರಕ್ಷತಾ ಮಾನದಂಡಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ವಾಹನಗಳು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ವಾಹನಗಳಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ವಾಹನಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅದರ ಚಾಲಕನಿಗೆ ಕಾನೂನು ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಯಾವೊಬ್ಬ ಸಂಚಾರ ಪೊಲೀಸನಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟಗಾರನಾಗಲೀ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿದೆ.
ಕಾನೂನಿನ ಸಮಾನ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬೀಳಲು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುವ ಸಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ನಗರದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಈ ಓವರ್ಲೋಡ್ ವಾಹನಗಳು ಕಾಣದಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ. ಕಾನೂನು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಹೊಸ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಮಾತ್ರ ಬಳಸುವ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜನರ ನೈಜ ಸುರಕ್ಷತೆಗಾಗಿ ಕಾನೂನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಸಾಗಾಣಿಕೆ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಬೇಕಾದ ಗ್ರಿಲ್ಗಳು ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ ಉಪಕರಣಗಳಂತಹ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಇವು ಬಹುತೇಕ ಕಡೆ ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ವಾಹನಗಳು ಹಾದುಹೋದರೂ ಅವನ್ನು ತಡೆದು ದಂಡ ವಿಧಿಸುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ತೀರಾ ವಿರಳ. ಇಂತಹ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳು ಏಕೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ.
ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆ
ಇನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಸುರಕ್ಷತೆಗೂ ಆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಿದೆ. ರ್ಯಾಪಿಡೋ ಬೈಕ್ಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಮಹಿಳೆಯರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಲಕರ ವಿವರ, ಪ್ರಯಾಣದ ದಾಖಲೆ, ಜಿಪಿಎಸ್ ಟ್ರ್ಯಾಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾವತಿಯಂತಹ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮೀಟರ್ ಹಾಕದೇ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ದರ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಟೋದವರ ಬಳಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ಸುರಕ್ಷಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸುರಕ್ಷತೆ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸುರಕ್ಷತಾ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಳೂ ಸಮಾನ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು. ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಎನ್ನುವ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಡೀ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುಮಾನಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಯತ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ದುರ್ಬಳಕೆ..
ಶಾಲಾ ವಾಹನಗಳ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪೋಷಕರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕಡಿಮೆ ಶುಲ್ಕದ ಆಮಿಷಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಪರ್ಯಾಯ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೋ ಸಿಲುಕಿ ಪೋಷಕರು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಕೈಗೆಟುಕುವ ಶಾಲಾ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಟೆಲಿಫೋನ್ ಇಲಾಖೆಯ ನೌಕರರು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ಗಳು ಬೇಡ ಎಂದು ಮುಷ್ಕರ ಮಾಡಿದರೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಓಟ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ರ್ಯಾಪಿಡೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೆ ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಯೆಲ್ಲೋ ಬೋರ್ಡ್ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸುವ ಮುನ್ನ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಯಾವ ವಾಹನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆದಾರರೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಾನೂನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಆಪ್ ಆಧಾರಿತ ಬೈಕ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಗಳು ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಎಂದು ವಾದಿಸುವವರು ಮೊದಲು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ತುಂಬುವ ವಾಹನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗೆ ಕಾನೂನು ಪಾಠ ಮಾಡುವವರು ಮೊದಲು ಕಾನೂನಿನ ಸಮಾನ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೇನನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ..
0 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ
ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.