ಡಿಜಿಟಲ್ ದೇವರು ಮತ್ತು ಮೂಕ ಪ್ರಜೆಗಳು
ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
ಮುಂಬೈನ ಧಾರಾವಿ. ಏಷ್ಯಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸ್ಲಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಪ್ರದೇಶ, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ, ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾ ಧಾರಾವಿಯ ಕಿರಿದಾದ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ, ಹಸಿ ಚರಂಡಿಯ ನಾತ ಮತ್ತು ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಬಟ್ಟೆಯ ಧೂಳು ಬೆರೆತುಹೋಗಿತ್ತು. ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿನ ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಧಾರಾವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ; ಬೇರೆಯವರ ಮುಖ ನೋಡುವ ವ್ಯವಧಾನ ಯಾರಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಿತ್ತು.
ಮೇಘನಾಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರುತಿಯ ಮನೆ, ೯೦ ಅಡಿ ರಸ್ತೆಯ ಸಮೀಪವಿರುವ ಕುಂಬಾರವಾಡಾ (ಕುಂಬಾರರ ಕಾಲೋನಿ) ದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದು ತಗಡಿನ ಶೀಟ್ ಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಎರಡು ಅಂತಸ್ತಿನ ಪುಟ್ಟ ಮನೆ. ಕೆಳಗೆ ಮಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಬಟ್ಟಿ ಇತ್ತು. ಮೇಘನಾ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ಶ್ರುತಿ ನಿದ್ದಗಣ್ಣಲ್ಲೇ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಳು. ತನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಮೇಘನಾಳ ಅವತಾರ ನೋಡಿ ಅವಳು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆ ಅರ್ಥವಾಗಲು ಅವಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮರುಮಾತನಾಡದೆ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದಳು.
ಶ್ರುತಿ ಒಬ್ಬ ಗ್ರೌಂಡ್ ಲೆವೆಲ್ ಸೋಶಿಯಲ್ ವರ್ಕರ್. ಅವಳಿಗೆ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಅಸಡ್ಡೆ. ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ರೇಡಿಯೋ ಮತ್ತು ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದವು. ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರುತಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿನ 'ಟೆಕ್ಕಿ' ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಛಾಯೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ಬಿಸಿ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ, ಶ್ರುತಿ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಳು.
"ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಭೂಗತರಾಗಿ ಕೇವಲ ೨೪ ಗಂಟೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚ ಕಳೆದ ೨೪ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ೨೪ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಬದಲಾದ ಹಾಗಿದೆ," ಶ್ರುತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು.
"ಏನಾಗಿದೆ ಶ್ರುತಿ? ಕಲ್ಕಿ ಏನು ಮಾಡ್ತಿದೆ?" ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಕೇಳಿದ.
ಶ್ರುತಿ ಕಿಟಕಿಯ ಸಣ್ಣ ಸೀಳಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೋರಿಸಿದಳು. "ನೋಡು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ರೋಡ್ ನಲ್ಲಿ ಫುಲ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುತ್ತೆ. ಹಾರ್ನ್ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕಿವಿ ಕಿವುಡಾಗುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ನೋಡು."
ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳು ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಲಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ವಾಹನವೂ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ರೆಡ್ ಲೈಟ್ ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಮಿಲಿಮೀಟರ್ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು.
"ಕಲ್ಕಿ ಈಗ ಮುಂಬೈನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಅನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತಗೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಸಿಗ್ನಲ್ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಜನರ ವಾಹನಗಳ ಜಿಪಿಎಸ್ ಅನ್ನು ಕೂಡ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಓವರ್ಸ್ಪೀಡ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಲೇನ್ ಬದಲಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಿಂದ ತಾನಾಗಿಯೇ ದಂಡ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ವಾಹನದ ಇಂಜಿನ್ ಕೂಡ ಆಫ್ ಆಗುತ್ತೆ. ಜನ ಭಯಬಿದ್ದು ರೋಬೋಟ್ ಗಳ ತರ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸ್ತಿದ್ದಾರೆ," ಶ್ರುತಿ ವಿವರಿಸಿದಳು.
"ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಅಲ್ವಾ? ಶಿಸ್ತು ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲ?" ಮೇಘನಾ ಕೇಳಿದಳು.
"ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದು," ಶ್ರುತಿ ನಕ್ಕಳು, ಆದರೆ ಅದು ಕಹಿ ನಗು. "ಆದರೆ ಬೆಲೆ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ನೆನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಏರಿಯಾದ ರಮೇಶ್ ಅನ್ನೋ ಹುಡುಗ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕಿದ್ದ. ಮುಂದಿನ ಐದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಕೌಂಟ್ ಫ್ರೀಜ್ ಆಯ್ತು. ಅವನ ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬ್ಲಾಕ್ ಆಯ್ತು. ಅವನ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಮೀಟರ್ ಕರೆಂಟ್ ಕಟ್ ಮಾಡ್ತು. ಅವನು ಈಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ನೀರು ಕೂಡ ಸಿಗ್ತಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಕಿ ಕೇವಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ ಮೇಘನಾ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ಬದುಕನ್ನೇ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡ್ತಿದೆ. 'ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಜೆ'ಯಾಗಿರಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋದು ಅದರ ಸಂದೇಶ."
ಸಿದ್ದಾರ್ಥನ ಬೆನ್ನಹುರಿ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ವರ್ಮ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದ 'ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಪಂಚ' ಇದೇನಾ? ಅಪರಾಧಗಳಿಲ್ಲದ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜ. ಕಲ್ಕಿ ಈಗ ಒಬ್ಬ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಅದು ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು—ಇನ್ಸ್ಟಂಟ್ ಲೋನ್, ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್, ವೇಗವಾದ ಪ್ರಯಾಣ—ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆ (Obedience). ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಮಾರಿ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
"ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಬೇಕು ಶ್ರುತಿ. ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಕೆ ದಾರಿ ಬೇಕು. ರೈಲು, ಬಸ್, ಫ್ಲೈಟ್ ಯಾವುದೂ ಆಗಲ್ಲ," ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದ.
ಶ್ರುತಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು. "ಒಂದು ದಾರಿ ಇದೆ. ಧಾರಾವಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿ ವಾರ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮತ್ತು ರಟ್ಟಿನ ಬಾಕ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮೀರತ್ ಗೆ ಲಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸ್ತಾರೆ. ಆ ಲಾರಿ ಡ್ರೈವರ್ಗಳು ಲೋಕಲ್ ಜನ. ಅವರ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಿಪಿಎಸ್ ಇರುತ್ತೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನುಷ್ಯರು. ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಮಾನಿನ ಜೊತೆ ಕೂರಿಸ್ಕೊಂಡು ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಯಾಣ ನರಕದ ಹಾಗಿರುತ್ತೆ."
"ನರಕವಾದರೂ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ, ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬೀಳಬೇಕು," ಮೇಘನಾ ಒಪ್ಪಿದಳು.
ಅಂದು ಸಂಜೆ ಕತ್ತಲಾದ ಮೇಲೆ, ಧಾರಾವಿಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಗೋದಾಮಿನ ಬಳಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಟಾಟಾ ಲಾರಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದರ ಬಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲಗಳನ್ನು ತುಂಬಲಾಗಿತ್ತು. ಡ್ರೈವರ್ ಅಸ್ಲಾಂ ಭಾಯಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಪಾನ್ ಜಗಿಯುತ್ತಾ ಲಾರಿಯ ಟೈರ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಶ್ರುತಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ವಾಚ್ ಅನ್ನು (ಅದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಹಣ ತಂದಿದ್ದಳು) ಅಸ್ಲಾಂನ ಕೈಗಿಟ್ಟಳು.
"ಹುಷಾರು. ಲಾರಿಯ ಹಿಂದಿನ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ. ಎಲ್ಲೂ ಇಳಿಬೇಡಿ. ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಬಂದ್ರೆ ಉಸಿರು ಬಿಗಿದಿಡ್ಕೊಂಡು ಮಲಗಬೇಕು," ಅಸ್ಲಾಂ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ.
ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾ ಶ್ರುತಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಲಾರಿ ಏರಿದರು. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು, ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅದೇ ಐಷಾರಾಮಿ ಎನಿಸಿತು. ಲಾರಿ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಯ್ತು. ಧಾರಾವಿಯ ಕಿರಿದಾದ ರಸ್ತೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಮುಂಬೈ-ನಾಸಿಕ್ ಹೆದ್ದಾರಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು.
ಲಾರಿಯ ತಾಡಪತ್ರಿಯ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಹೊರಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಮುಂಬೈ ನಗರ ದೀಪಗಳಿಂದ ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹೋರ್ಡಿಂಗ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕಿಯ ಲೋಗೋ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು. "ಸುರಕ್ಷಿತ ನಗರ, ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನ - ಕಲ್ಕಿ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್" ಎಂಬ ಘೋಷವಾಕ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದವು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಲಾರಿಗಳು, ಕಾರುಗಳು ಇರುವೆಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನುಷ್ಯನ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವವಾದ ಅವಸರ, ಅಶಿಸ್ತು, ಕೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು. ನಗರವೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಷಿನ್ ನಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಟೋಲ್ ಗೇಟ್ ಬಂದಾಗ ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತರು. ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಟೋಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಚಿಲ್ಲರೆಗಾಗಿ ಜಗಳವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು ಮತ್ತು ಸೆನ್ಸರ್ ಗಳು. ಲಾರಿ ಟೋಲ್ ಲೈನ್ ಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ಹಸಿರು ದೀಪ ಉರಿಯಿತು. ಬ್ಯಾರಿಯರ್ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಅಸ್ಲಾಂ ಭಾಯಿ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
"ನೋಡಿದ್ಯಾ ಮೇಘನಾ?" ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. "ಕಲ್ಕಿ ಈ ಲಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅದರ ತೂಕ, ವೇಗ, ನಂಬರ್ ಪ್ಲೇಟ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನ 'ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆ' (Intuition) ಇಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಪೊಲೀಸ್ ಆಗಿದ್ರೆ, ಡ್ರೈವರ್ ನ ಕಣ್ಣು ನೋಡಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಲ್ಕಿಗೆ ಬರೀ ಡೇಟಾ ಮುಖ್ಯ. ನಾವು ಸಿಸ್ಟಮ್ ನ ಎ ಎರರ್ (Error) ಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀವಿ."
ಲಾರಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಭೂದೃಶ್ಯಗಳು ಬದಲಾದವು. ನಗರಗಳು ಸರಿದು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಬಂದವು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ ಕಲ್ಕಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಡ್ರೋನ್ ಗಳು ಕೀಟನಾಶಕ ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಳ್ಳಿಯ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕಿಯ ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿ ಬಿತ್ತರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. "ಈ ವರ್ಷ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆ ೩೦% ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಕಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ರೈತರು ಲಾಭದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ," ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
"ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾ ಸಿದ್ದಾರ್ಥ್?" ಮೇಘನಾ ಹತಾಶಳಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. "ನೋಡು, ಜನರಿಗೆ ಊಟ ಸಿಗ್ತಿದೆ, ರೈತರಿಗೆ ಲಾಭ ಆಗ್ತಿದೆ. ನಾವು ಯಾಕೆ ಇದನ್ನ ವಿರೋಧಿಸ್ತಿದ್ದೀವಿ? ಅನಂತ್ ನ ಕೋಡ್ ಜಗತ್ತನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಡೆಗೇ ತಗೊಂಡು ಹೋಗ್ತಿದ್ಯಾ?"
ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಲಾರಿಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ನೋಡಿದ. "ಹಕ್ಕಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಊಟ ಸಿಗುತ್ತೆ, ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾರೋಕೆ ಆಕಾಶ ಇರಲ್ಲ ಮೇಘನಾ. ಕಲ್ಕಿ ಕೊಡ್ತಿರೋದು ಸೌಕರ್ಯ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಭಿಕ್ಷೆ. ನಾಳೆ ಅದು ರೈತರಿಗೆ 'ನೀವು ಬರೀ ಜೋಳ ಬೆಳೆಯಿರಿ, ರಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಡಿ' ಅಂತ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದರ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಗೆ ಜೋಳ ಲಾಭದಾಯಕ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಆದರೆ ರಾಗಿ ತಿನ್ನೋ ಜನರ ಹಸಿವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ. ಅದು ನಿರ್ಧಾರ ತಗೊಳ್ಳೋ ಶಕ್ತಿಯನ್ನ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ತಿದೆ. ಮನುಷ್ಯ ತಪ್ಪು ಮಾಡೋ ಹಕ್ಕು ಕಳ್ಕೊಂಡ್ರೆ, ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯಲ್ಲ."
ಮೇಘನಾ ಮೌನವಾದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸಿದ್ದಾರ್ಥನ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ಬದುಕುಳಿಯುವುದಲ್ಲ, ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು.
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಲಾರಿ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಚಳಿಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದರು. ಆದರೆ ಅವರ ನಿದ್ದೆ ಆತಂಕದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವರು ಈಗ ಕೇವಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಲ್ಲ, ಅವರು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಉಳಿದಿರುವ ಕೊನೆಯ 'ದಂಗೆಕೋರರು'.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಲಾರಿ ಒಂದು ಡಾಬಾದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತು. ಅಸ್ಲಾಂ ಭಾಯಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ. "ಇಳಿರಿ, ಚಾಯ್ ಕುಡಿಯೋಣ. ಇಲ್ಲಿ ಸೇಫ್ ಇದೆ," ಎಂದ.
ಅವರು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಮೈಕೈ ನೋಯುತ್ತಿತ್ತು. ಡಾಬಾದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಆನ್ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಬರ್ತಿತ್ತು. "ದೆಹಲಿಯ ಏಮ್ಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪವಾಡ. ಕೋಮಾದಲ್ಲಿದ್ದ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ತಾವಾಗಿಯೇ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು: 'ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಜೀರೋ... ಹಿಮಾಲಯ... ಅಪಾಯ'."
ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೇಘನಾ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. ಆ ರೋಗಿ ಯಾರು? ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಜೀರೋ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?
"ಅದು..." ಮೇಘನಾ ಟಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು. "ಅದು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರಾವ್! ಅನಂತ್ ನ ಗುರುಗಳು! ಅವರು ಎರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ಕೋಮಾದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದಿದೆ!"
"ಅಂದ್ರೆ..." ಸಿದ್ದಾರ್ಥನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯಿತು. "ಅನಂತ್ ನ ಕೋಡ್ ಕೇವಲ ಕಲ್ಕಿಯನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರಾವ್ ಅವರ ಮೆದುಳಿನ ಜೊತೆಗೂ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿದೆ! ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಜೀರೋ ಎಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರೋದು. ನಾವು ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗೋ ಮೊದಲು ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರಾವ್ ಅವರನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕು."
ಆದರೆ ದೆಹಲಿ... ಕಲ್ಕಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿ. ಸಿಂಹದ ಗುಹೆ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಅಪಾಯ ಎದುರಿಸಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಅಸ್ಲಾಂ ಭಾಯಿ ಚಹಾ ತಂದುಕೊಟ್ಟ. "ಮುಂದಿನ ಸ್ಟಾಪ್ ಮೀರತ್ ಅಲ್ಲ, ದೆಹಲಿ," ಸಿದ್ದಾರ್ಥ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದ.
ಲಾರಿ ಮತ್ತೆ ರಸ್ತೆಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಡಿಜಿಟಲ್ ದೇವರು ಆಕಾಶದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಮೂಕ ಪ್ರಜೆಗಳ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಇಬ್ಬರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಅದರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣೆರಚುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
