ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 302
ಅಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತೂತು ಬಿದ್ದಂತೆ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ದಾಟಿತ್ತು. ಎಂ.ಜಿ. ರಸ್ತೆಯ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸದ್ದಡಗಿ, ಕೇವಲ ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟವಷ್ಟೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡದ ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟೆಕ್ ಮಿಕ್ಸರ್ ಎಂಬ ಆನ್ಲೈನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕಚೇರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಮೂಲೆಯ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ದೀಪ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಹನಿಗಳು, ಒಳಗಿದ್ದ ನೀರವ ಮೌನವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಾವ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಮಗ್ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಗಂಟೆಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಅವಳ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಪರದೆಯ ಬೆಳಕು ಅವಳ ಆಯಾಸಗೊಂಡ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾವ್ಯ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಟ್ರಬಲ್ ಮೇಕರ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಜಗತ್ತಿನ ಕರಾಳ ಮುಖಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವುದೇ ಅವಳ ಗುರಿ. ಆದರೆ ಇಂದು ಅವಳ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲಿನ ಮಾಹಿತಿ ಅವಳನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತಿತ್ತು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿಂದ ಅವಳು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನ ಕತ್ತಲ ಜಗತ್ತು ಅಂದರೆ ಡಾರ್ಕ್ ವೆಬ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಸುಳಿವಿಗಾಗಿ ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಅನಾಮಧೇಯ ಮೂಲದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಇಮೇಲ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಇತ್ತು: ಇದನ್ನು ತೆರೆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬರಬಹುದು. ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಭಯದ ಮಿಶ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಅಟ್ಯಾಚ್ಮೆಂಟ್ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಪಿಡಿಎಫ್ ಫೈಲ್ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮುದ್ರೆ ಇತ್ತು. ಮತ್ತು ದಪ್ಪ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು: ಮರಣೋತ್ತರ ಪರೀಕ್ಷಾ ವರದಿ - ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 302. ದಿನಾಂಕ: ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16, 2020.
ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಕೇಸ್. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಸಾಧಾರಣ ವರದಿ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಪೋಲೀಸ್ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸಿಟಿ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಬಳಿ ಸಿಕ್ಕ ಅನಾಥ ಶವವೊಂದರ ವರದಿ ಅದು. ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ: ಹೃದಯಾಘಾತ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಕೊರತೆ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಾವ್ಯಳ ಅನುಭವಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ವರದಿಯ ಮೂರನೇ ಪುಟದಲ್ಲಿನ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬರೆದ ಸಣ್ಣ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾದವು. ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು:
ಗಮನಿಸಿ: ಮೃತದೇಹದ ತಲೆಬುರುಡೆಯನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ಬಲ ಹಣೆಭಾಗದ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್ ಅಂದರೆ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೆದುಳಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಲೋಹದ ವಸ್ತು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಸುಮಾರು 5 ಮಿಲಿಮೀಟರ್ ಗಾತ್ರವಿದ್ದು, ಮೆದುಳಿನ ನರಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದೆ. ಇದು ಸರ್ಜಿಕಲ್ ಇಂಪ್ಲಾಂಟ್ ಅಥವಾ ಬುಲೆಟ್ ತುಣುಕು ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಚಿಪ್.
ಕಾವ್ಯ ಆ ಸಾಲನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದಳು. ಒಬ್ಬ ಬೀದಿ ಬದಿಯ ಭಿಕ್ಷುಕನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಚಿಪ್ ಬರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅದೂ 2020ರಲ್ಲಿ? ಆಗಿನ್ನೂ ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ನ ನ್ಯೂರೋಲಿಂಕ್ ಕೂಡ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಮೌಸ್ ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡಿ ಕೆಳಗೆ ಹೋದಳು. ವರದಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಚಿಪ್ನ ಒಂದು ಮಸುಕಾದ ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮೆದುಳಿನ ಅಂಗಾಂಶಗಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚಿಪ್, ನೋಡಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜೇಡರ ಹುಳುವಿನಂತಿತ್ತು. ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವೈರ್ಗಳು ನೋಡಲು ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಚಿಪ್ನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಲೋಗೋ ಒಂದಿತ್ತು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಕ್ಷರದ ಎನ್ (N) ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಕೇತ.
ಆ ಲೋಗೋ ಅವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ನೆನಪು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳ ಬಿಟ್ಟಂತಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಅವಳ ಫೋನ್ ವೈಬ್ರೇಟ್ ಆಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಆ ನೀರವ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಆ ಸದ್ದು ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಡಿಸ್ಪ್ಲೇ ನೋಡಿದರೆ ಅನ್ನೋನ್ ನಂಬರ್ ಎಂದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾವ್ಯಳ ಎದೆಬಡಿತ ಜೋರವಾಯಿತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.
ಹಲೋ? ಕಾವ್ಯಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಳುಕು ಇತ್ತು. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಜೋರಾದ ಉಸಿರಾಟದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲೋ, ಯಾರು ನೀವು? ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೆ ಫೋನ್ ಇಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕಾವ್ಯ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು.
ಮೇಡಂ... ಫೋನ್ ಇಡಬೇಡಿ... ನಾನೇ ಆ ಮೇಲ್ ಕಳಿಸಿದ್ದು. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಡುಗುವ, ವಯಸ್ಸಾದ ಗಂಡಸಿನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ನೀವು ಯಾರು? ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲ್ ಐಡಿ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು? ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಗೈದಳು.
ನಾನು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ ಮೇಡಂ. ನಾನು ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಳೆಯ ಶವಾಗಾರ ಅಟೆಂಡರ್ ಆಗಿದ್ದೆ. ಆ ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 302... ಅದು ಒಬ್ಬನ ಶವವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಐದು ಶವಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರೂ 20 ರಿಂದ 22 ವರ್ಷದ ಹುಡುಗರು. ಯಾರೋ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಿಂದ ಕರೆತಂದವರು. ಎಲ್ಲರ ತಲೆಯಲ್ಲೂ ಅದೇ ಚಿಪ್ ಇತ್ತು.
ಏನು? ಐದು ಜನರಾ? ಕಾವ್ಯ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಳು. ಹಾಗಾದರೆ ಪೋಲೀಸರು ಕೇಸ್ ಯಾಕೆ ದಾಖಲಿಸಲಿಲ್ಲ?
ಹಣ ಮೇಡಂ... ಕಂತೆ ಕಂತೆ ಹಣ ಬಂತು. ಆ ಚಿಪ್ಗಳನ್ನು ಡಾಕ್ಟರ್ಗಳು ತೆಗೆದು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಮರುದಿನವೇ ಆ ಶವಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಲಾಯಿತು. ನಾನು ರಿಟೈರ್ ಆಗುವ ಮುನ್ನ ಆ ಫೈಲ್ನ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಲೋಗೋ ನೋಡಿದೆ. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಮೇಡಂ. ಈ ಬಾರಿ ಅವರು ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ...
ಫೋನ್ ಕಟ್ ಆಯಿತು. ಕಾವ್ಯ ಹಲೋ ಹಲೋ ಎಂದು ಎಷ್ಟೇ ಕಿರುಚಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕೈಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮುದುಕನ ಮಾತು ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಾವ್ಯ ತಕ್ಷಣ ಆ ಚಿಪ್ನ ಫೋಟೋವನ್ನು ಕ್ರಾಪ್ ಮಾಡಿ ಗೂಗಲ್ ಇಮೇಜ್ ಸರ್ಚ್ಗೆ ಹಾಕಿದಳು. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವೇಗ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಲೋಡಿಂಗ್ ವೀಲ್ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಯುಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೂ ರಿಸಲ್ಟ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಬಂತು. ಆ ಫಲಿತಾಂಶ ನೋಡಿದ ಕಾವ್ಯಳ ಉಸಿರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಂತಂತಾಯಿತು.
ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಇನ್ನೋವೇಶನ್ಸ್.
ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಗರದ ಅರಮನೆ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಎಕ್ಸ್ಪೋ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಯ ಸಿಇಒ, ಖ್ಯಾತ ನರರೋಗ ತಜ್ಞ ಡಾಕ್ಟರ್ ರುದ್ರ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಗರದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಆ ಕಂಪನಿಯ ಬ್ಯಾನರ್ಗಳು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಕಾವ್ಯ ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆ ಸರಿಸಿದಳು. ರಸ್ತೆಯ ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೋಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೃಹತ್ ಹೋರ್ಡಿಂಗ್ ಒಂದು ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಲೈಟ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ರುದ್ರನ ಆಕರ್ಷಕ ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅವನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಪ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು:
ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಭಯವೇ? ಮರೆವಿಗೆ ಗುಡ್ ಬೈ ಹೇಳಿ. ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಜೊತೆ ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳನ್ನು ಸೂಪರ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಗಿ ಬದಲಿಸಿ. ನಾಳೆಯೇ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಮಾಡಿ!
ಆ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿರುವ ರುದ್ರನ ನಗು ಕಾವ್ಯಗೆ ಈಗ ರಾಕ್ಷಸನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಐದು ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಅದೇ ಪ್ರಯೋಗ, ಈಗ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ, ಜಾಹೀರಾತು ಕೊಟ್ಟು ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಅವರು ಅನಾಥರನ್ನಲ್ಲ, ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಬರುವ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
ಅವಳ ನೆನಪಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಬಂದದ್ದು ಆರ್ಯನ್. ಅವಳ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ. ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಈವೆಂಟ್ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕಿದ್ದ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗುವ ಭಯ ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು ಕಾವ್ಯಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ನಾಳೆ ಆ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಬಾರದು.
ಅವಳು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿದಳು. ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಆ ಸಮಾವೇಶಕ್ಕೆ ತಾನು ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ ಹೋಗಬಾರದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ ಹೋಗಿ ರಹಸ್ಯ ಬೇಧಿಸಬೇಕು. ಅವಳು ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಲು ಫೋನ್ ತೆಗೆದಳು. ಆರ್ಯನ್, ನಾಳೆ ಆ ಮೀಟಿಂಗ್ಗೆ ಹೋಗಬೇಡ. ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದಳು. ಸೆಂಡ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತುವ ಮೊದಲೇ, ಆಫೀಸಿನ ಮೇನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಹೋದಂತೆ ಲೈಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಆದವು.
ಇಡೀ ಕಟ್ಟಡ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು. ಕೇವಲ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗಿನ ಮಿಂಚಿನ ಬೆಳಕು ಕೋಣೆಯನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯಗೆ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ಯಾರೋ ತನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅವಳ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆಫ್ ಆಗುವ ಮುನ್ನ, ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 302 ತಾನಾಗಿಯೇ ಡಿಲೀಟ್ ಆಗಿದ್ದನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಿದ್ದಳು. ಇದು ಕೇವಲ ಆರಂಭವಷ್ಟೇ. ಸುಂಟರಗಾಳಿ ಎದ್ದಾಗಿದೆ.
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು..
ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
➤ ವಿಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಪೂರ್ಣ: ಹಾರ್ಡ್ವೇರ್ ರಂಗದ ಒಳನೋಟಗಳು
➤ ಜಪಾನ್ ಗೆದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗ: ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ನಮ್ಮ ಸಿದ್ದಾಪುರದ ವಿಜ್ಞಾನಿಯ 'ಇಕೋ ಸೈಕಲ್'!
➤ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಮನೆ: ಇಸ್ರೋದಿಂದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘೋಷಣೆ - ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನಿಲ್ದಾಣದ ನೀಲನಕ್ಷೆ ಅಂತಿಮ
Super
Very interesting....let's wait for next episode
It’s a very interesting story—you’ve broken the boundaries of storytelling. While my eyes read the words, my mind creates a vivid imaginary world. I love this story, and we’re eagerly waiting for the next episode
Interesting. Feeling like I am reading a novel written by yandamoori virendranath.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
