10 ಲಕ್ಷ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಉಡಾಯಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ್ದು. ಎಫ್ಸಿಸಿ ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ತಕರಾರು ತೆಗೆಯುತ್ತವಾ ಎಂಬುದು ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ, ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದರೂ, ಅದರತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 30, 2026 ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ದಿನಾಂಕವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಅಂದು ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಒಡೆತನದ ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅಮೆರಿಕದ ನಿಯಂತ್ರಕ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಎಫ್ಸಿಸಿ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ 'ಸ್ಟಾರ್ಲಿಂಕ್' ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳನ್ನು ಹಾರಿಬಿಟ್ಟು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿರುವ ಮಸ್ಕ್, ಈಗ ಅದಕ್ಕಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದುವೇ 'ಆರ್ಬಿಟಲ್ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್'. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಾವು ನೋಡುವ ಬೃಹತ್ ಸರ್ವರ್ ರೂಮ್ಗಳನ್ನು ರಾಕೆಟ್ ಮೂಲಕ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು. ಸುಮಾರು 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಅಂದರೆ 10 ಲಕ್ಷ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳನ್ನು ಉಡಾಯಿಸಿ, ಇಡೀ ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಬಲೆಯನ್ನು (AI Web) ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಈ ಯೋಜನೆಯ ಗುರಿ.
ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುವುದು ಸಹಜ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜಾಗ ಇಲ್ಲವೇ? ಅಷ್ಟೊಂದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ 'ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ' ಅಥವಾ AI ನ ಹಸಿವು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಟ್ಜಿಪಿಟಿ, ಜೆಮಿನಿ, ಮತ್ತು ಮಸ್ಕ್ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಗ್ರೋಕ್ (Grok) ನಂತಹ ಎಐ ಮಾಡೆಲ್ಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಇವುಗಳನ್ನು ರನ್ ಮಾಡಲು (Inference) ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಒಟ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಕೇವಲ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗಳಿಗೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಪವರ್ ಗ್ರಿಡ್ಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ, ಈ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳು ವಿಪರೀತ ಬಿಸಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡಲು (Cooling) ಕೋಟ್ಯಂತರ ಲೀಟರ್ ನೀರು ಮತ್ತು ಎಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕು. ಇದು ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು 24/7 ಲಭ್ಯವಿರುತ್ತದೆ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ). ಅಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳಿಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸೋಲಾರ್ ಪ್ಯಾನಲ್ಗಳ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಉಚಿತ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ನಿರ್ವಾತ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ ಮತ್ತು ತಾಪಮಾನ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಫ್ಯಾನ್ ತಿರುಗಿಸಿ ಅಥವಾ ನೀರು ಸುರಿದು ತಂಪು ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ರೇಡಿಯೇಟಿವ್ ಕೂಲಿಂಗ್' (Radiative Cooling) ಮೂಲಕ ಶಾಖವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಬಹುದು. ನೀರು ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಕರೆಂಟ್ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ನಡೆಸುವುದು ಭೂಮಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಎಂದು ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ವಾದಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಅರ್ಜಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಈ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳು ಭೂಮಿಯಿಂದ 500 ರಿಂದ 2,000 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಳ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ (Low Earth Orbit - LEO) ಸುತ್ತಲಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ರಾಶಿ ಹಾಕದೆ, 50 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಂತರದ 'ನ್ಯಾರೋ ಆರ್ಬಿಟಲ್ ಶೆಲ್'ಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಈರುಳ್ಳಿಯ ಸಿಪ್ಪೆಯಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪದರಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಕೂಡ ತನ್ನ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳ ಜೊತೆ 'ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಇಂಟರ್-ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಲಿಂಕ್' (Optical Inter-Satellite Links) ಅಂದರೆ ಲೇಸರ್ ಕಿರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಡೇಟಾ ವರ್ಗಾವಣೆ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದರೆ, ಅದು ಲೇಸರ್ ಮೂಲಕ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಸೆಸ್ ಆಗಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭೂಮಿಗೆ ಮರಳುತ್ತದೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಯ ಹಿಂದೆ ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಸ್ಕ್ ತಮ್ಮ xAI ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ಜೊತೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಗೂಗಲ್ ಮತ್ತು ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ಬಳಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗಳಿವೆ. ಅವರಿಗೆ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯಲು ಮಸ್ಕ್ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. "ನನ್ನ ಬಳಿ ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ಇದೆ, ರಾಕೆಟ್ ಇದೆ, ನೀವ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂಬುದು ಅವರ ತಂತ್ರ. ಈ 1 ಮಿಲಿಯನ್ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳು ಕೇವಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಭವಿಷ್ಯದ ಸೂಪರ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳು. ಇವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಾವಿರಾರು ಗಿಗಾವಾಟ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕಂಪ್ಯೂಟಿಂಗ್ ಪವರ್ ಅನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲವು.
ಆದರೆ, ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ವಿರೋಧವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಸ (Space Debris) ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ, ಚೀನಾ, ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ನ ಹಳೆ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈಗ ಅದಕ್ಕೆ 10 ಲಕ್ಷ ಹೊಸ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬಹುದು? ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು 'ಕೆಸ್ಲರ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್' (Kessler Syndrome) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಒಂದು ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದರೆ, ಆ ಚೂರುಗಳು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸರಪಳಿ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಇಡೀ ಕಕ್ಷೆಯೇ ಬಳಕೆಗೆ ಬಾರದಂತೆ ಹಾಳಾಗಬಹುದು. ರಾತ್ರಿ ಆಕಾಶ ನೋಡಿದರೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬದಲು ಕೇವಲ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳೇ ಕಾಣಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರದ್ದು.
ಈ ಆತಂಕಗಳಿಗೆ ಸ್ಪೇಸ್ಎಕ್ಸ್ ತನ್ನ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ನೀಡಿದೆ. ತಾವು ಬಳಸಲಿರುವ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ 'ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಕಾಲಿಷನ್ ಅವಾಯ್ಡೆನ್ಸ್' (Automatic Collision Avoidance) ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ತನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ನ ಆಯಸ್ಸು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ತಂದು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುವ (De-orbit) ಅಥವಾ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ (Recycling) ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದೆ. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಪ್ರೊಪಲ್ಷನ್ ಬಳಸಿ ಇವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದರಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ. 10 ಲಕ್ಷ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಉಡಾಯಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ್ದು. ಎಫ್ಸಿಸಿ ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ತಕರಾರು ತೆಗೆಯುತ್ತವಾ ಎಂಬುದು ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ, ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದರೂ, ಅದರತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. 2027 ಅಥವಾ 2028ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದರ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಾವು "ನನ್ನ ಡೇಟಾ ಕ್ಲೌಡ್ನಲ್ಲಿದೆ" ಎನ್ನುವ ಬದಲು "ನನ್ನ ಡೇಟಾ ಸ್ಪೇಸ್ನಲ್ಲಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
➤ ನಿಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಬದುಕು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿವೆ ವಜ್ರದಂತ ಕಠಿಣ ಪಾಸ್ವರ್ಡ್ ರಹಸ್ಯಗಳು!
➤ ಮೊಬೈಲ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಆಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿದೆ 7 ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ
➤ ಎಐ ಗುರು: ಇದು ಕೇವಲ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ!
➤ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ ಅಥವಾ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ 'ಫ್ರೀ ವೈ-ಫೈ' ಸಿಕ್ತು ಅಂತ ಕುಣಿದಾಡ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಹುಷಾರ್!
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
