ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ ಬೈಯಬಹುದು, ಮೆಮೋ ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಅಗೋಚರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕ ಕೋಪಗೊಂಡು 1 ಸ್ಟಾರ್ ರೇಟಿಂಗ್ ನೀಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ಊಟ ತಣ್ಣಗಿದೆ ಎಂದು ದೂರು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಐಡಿ ಬ್ಲಾಕ್ ಆಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಬರುವ ಆರ್ಡರ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ತನ್ನ ತಪ್ಪೇನು ಎಂದು ಕೇಳಲು ಅಲ್ಲಿ ಕಸ್ಟಮರ್ ಕೇರ್ ಎಂಬ ರೋಬೋಟ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮನುಷ್ಯರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. "ನಿಮ್ಮ ಐಡಿ ಡಿಆಕ್ಟಿವೇಟ್ ಆಗಿದೆ" ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾನು ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿಗೆ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ಗೆ, ಅಥವಾ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಡವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಈ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗರು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಂತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕಾರಿನ ಗಾಜು ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಕಿತ್ತಳೆ ಬಣ್ಣದ ಟೀಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಪದೇ ಪದೇ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಳೆ ಅವನನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಚಿಂತೆ ಮಳೆಯಲ್ಲ. ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಟೈಮರ್. ಅವನಿಗೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೊಲೀಸ್ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಸಿಗ್ನಲ್ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುಟ್ಟ ಡಿಜಿಟಲ್ ಬಾಸ್ ಅಥವಾ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎಂದರೆ ನಡುಕ. ನಾವು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಬಿರಿಯಾನಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ, ಅದು ದಾಟಿ ಬಂದ ಹಾದಿ ಕೇವಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ.
ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಒಂದರಲ್ಲೇ ಸುಮಾರು 2 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಗಿಗ್ ವರ್ಕರ್ಸ್ ಅಥವಾ ಡೆಲಿವರಿ ಪಾಲುದಾರರಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಚೇರಿ ಇಲ್ಲ, ಕುರ್ಚಿ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದಬಾಯಿಸುವ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಇವರ ಬಾಸ್ ಒಂದು ಅಗೋಚರ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕೋಡ್! ಇದನ್ನು ಅಲ್ಗಾರಿದಮಿಕ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಲಾಗಿನ್ ಆದಾಗಿನಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಲಾಗ್ ಆಫ್ ಆಗುವವರೆಗೆ, ಈ ಹುಡುಗರು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು, ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು, ಎಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಸಿಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಈ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ. ಮನುಷ್ಯ ಬಾಸ್ ಹತ್ತಿರ "ಸರ್, ಇವತ್ತು ಮಳೆ ಇದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗ್ತೀನಿ" ಎಂದು ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಡೇಟಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷತೆ ಮಾತ್ರ.
ಈ ಆಪ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಹೇಳುವ ಮಾತು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. "ನೀವೇ ನಿಮ್ಮ ಬಾಸ್, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಾಗ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಬೇಕಾದಾಗ ಲಾಗ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ" ಎಂದು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಲ್ಲ, ಇದೊಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಕೋಲೆ. ಒಮ್ಮೆ ನೀವು ಆಪ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದರೆ, ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಲಗಾಮು ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಕೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪೀಕ್ ಅವರ್ಸ್ ಅಥವಾ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಆರ್ಡರ್ ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಲಾಗ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ಬಂದ ಆರ್ಡರ್ ಅನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ 'ಐಡಿ'ಯ ರೇಟಿಂಗ್ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ರೇಟಿಂಗ್ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಸಿಗುವ ಆರ್ಡರ್ಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾನಸಿಕ ಆಟವೆಂದರೆ ಗ್ಯಾಮಿಫಿಕೇಶನ್. ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೆವೆಲ್ ದಾಟಿದರೆ ಹೇಗೆ ಪಾಯಿಂಟ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ "ಇನ್ಸೆಂಟಿವ್" ಅಥವಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಧನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಇನ್ನು 3 ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮಗೆ 200 ರೂಪಾಯಿ ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ಸಿಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಆಪ್ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ 200 ರೂಪಾಯಿ ಆಸೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗ, ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರೂ, ಹಸಿವಾಗಿದ್ದರೂ, ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿ ಮುಂದಿನ ಆರ್ಡರ್ಗೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕ್ಯಾಸಿನೋದಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವವನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಂತೆಯೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವ ತವಕದಲ್ಲಿ ಊಟ, ನಿದ್ದೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತ ಮರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಇನ್ಸೆಂಟಿವ್ ಎಂಬುದು ಕ್ಯಾರೆಟ್ ತೋರಿಸಿ ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದಂತೆ, ಅವರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಬಾಸ್ ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ ಬೈಯಬಹುದು, ಮೆಮೋ ಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಅಗೋಚರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕ ಕೋಪಗೊಂಡು 1 ಸ್ಟಾರ್ ರೇಟಿಂಗ್ ನೀಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ಊಟ ತಣ್ಣಗಿದೆ ಎಂದು ದೂರು ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಐಡಿ ಬ್ಲಾಕ್ ಆಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಬರುವ ಆರ್ಡರ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ತನ್ನ ತಪ್ಪೇನು ಎಂದು ಕೇಳಲು ಅಲ್ಲಿ ಕಸ್ಟಮರ್ ಕೇರ್ ಎಂಬ ರೋಬೋಟ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮನುಷ್ಯರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. "ನಿಮ್ಮ ಐಡಿ ಡಿಆಕ್ಟಿವೇಟ್ ಆಗಿದೆ" ಎಂಬ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾನು ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿಗೆ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ಗೆ, ಅಥವಾ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಡವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಈ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗರು.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶುರುವಾಗಿರುವ 10 ನಿಮಿಷದ ಡೆಲಿವರಿ ಅಥವಾ ಕ್ವಿಕ್ ಕಾಮರ್ಸ್ ಎನ್ನುವುದು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ದಿನಸಿ ಅಥವಾ ಊಟ ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಡ, ಹುಡುಗರನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಓಡಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಕಂಪನಿಗಳು ಹೇಳಬಹುದು "ನಾವು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಲುಪದಿದ್ದರೆ ಇನ್ಸೆಂಟಿವ್ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ ಅವರನ್ನು ರೇಸರ್ ಆನ್ನಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊಂಡ ಬಿದ್ದ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಮಧ್ಯೆ 10 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಲುಪಲು ಹೋಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಸಿ ರಕ್ತದ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲಿನ ಸಲುವಾಗಿ ಪಣಕ್ಕಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಏರುತ್ತಲೇ ಇದೆ, ಬೈಕ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಚಾರ್ಜ್ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ, ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ಸ್ಗಳ ಪ್ರತಿ ಆರ್ಡರ್ ಸಂಪಾದನೆ ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಬದಲು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ ಎಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕನಿಷ್ಠ ಹಣ ಕೊಟ್ಟರೆ ಈ ಹುಡುಗ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಸರ್ಜ್ ಪ್ರೈಸ್ ಎಂದು ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಪಡೆಯುವ ಕಂಪನಿಗಳು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲನ್ನು ತಾವೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಡೆಲಿವರಿ ಪಾರ್ಟ್ನರ್ಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇವರು ನೌಕರರಲ್ಲ, "ಪಾಲುದಾರರು" (Partners) ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಕಂಪನಿಗಳು ಪಿಎಫ್, ಇಎಸ್ಐ, ಮತ್ತು ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ನೀಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಜಾಣತನದಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಂಡಿವೆ.
ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರೂರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಒಂಟಿತನ. ಒಂದು ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿರುತ್ತಾರೆ, ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ನೇಹಿತರಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಆತನ ಬೈಕ್ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸಿಗ್ನಲ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗನೂ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯೇ ಹೊರತು ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲ. ದಿನಪೂರ್ತಿ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದರೂ, ನೂರಾರು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದರೂ, ಅವರು ಅನುಭವಿಸುವ ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಭಯಂಕರವಾದದ್ದು. ಸಮಾಜ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ಲಿಫ್ಟ್ ಬಳಸಬೇಡಿ, ಒಳಗೆ ಬರಬೇಡಿ ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕಗಳು ಅವರ ಘನತೆಯನ್ನು ಕುಂದಿಸುತ್ತವೆ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಈ ಹುಡುಗರು ಕೇವಲ ಡೆಲಿವರಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರು ಡೇಟಾ ಜನರೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇದೆ, ಯಾವ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗುತ್ತದೆ—ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಮೂಲ್ಯ ಡೇಟಾವನ್ನು ಈ ಹುಡುಗರು ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇದೇ ಡೇಟಾವನ್ನು ಬಳಸಿ ಡ್ರೋನ್ಗಳು ಅಥವಾ ರೋಬೋಟ್ಗಳು ಡೆಲಿವರಿ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ, ಈ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಾನವ ನೌಕರರನ್ನು ಕಂಪನಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಬಹುದು. "ಯೂಸ್ ಅಂಡ್ ಥ್ರೋ" ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಇದೊಂದು ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ.
ಗ್ರಾಹಕರಾಗಿ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಅವರನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಆರ್ಡರ್ ತಡವಾದರೆ ರೇಗಾಡದಿರುವುದು, ಟ್ರಾಫಿಕ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡದಿರುವುದು, ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರೇಟಿಂಗ್ ಕೊಡುವಾಗ ಔದಾರ್ಯ ತೋರುವುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ 5 ಸ್ಟಾರ್ ರೇಟಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಅಂಕಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ಮರುದಿನದ ಊಟ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆಯಲಿ, ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ಗಳು ಬರಲಿ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಬಾರದು. ಡೆಲಿವರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಹೊತ್ತು ಬರುವವನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ, ಅದೃಶ್ಯ ಬಾಸ್ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿ. "ಬ್ರಿಡ್ಜಿಂಗ್ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಅಂಡ್ ಸೋಲ್" ಎಂದರೆ ಇದೇ—ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆಯುವಾಗ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರೆಯದಿರುವುದು.
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲೇಖನ. ನಮಗೆ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದ ... ಅಲ್ಲ, ನಾವು ಅರಿಯುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗದ ವಿಷಯವೊಂದರತ್ತ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ ಲೇಖನ👌
ತುಂಬ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ನಿಮ್ಮ ಈ ಲೇಖನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ್ ಜನರ ಮನಮುಟ್ಟವಂತೆ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
