ಇತರೆ Feb 24, 2026 02:39 AM

ನಿರಾಧಾರವಾದ ಆಧಾರ್!: ಸರ್ವ ರೋಗ ನಿವಾರಿಣಿ ಅಂದವರು ಈಗ ಸೈಡ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿಲ್ಲವೇಕೆ?

ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶವಾದ ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಿಂತ ಈಗ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ ಬಂದಂತಿದೆ. ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಸುಬ್ರಾಯ ಚೊಕ್ಕಾಡಿ ಅವರು ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಂಡ ಅಳಲು ಕೇವಲ ಅವರೊಬ್ಬರದ್ದಲ್ಲ ಇದು ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನ ಎದೆಯಾಳದ ನೋವು ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂದು ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದರೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾವು ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವುದು ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಶತಮಾನದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಜಗತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಅಥವಾ ಎಐ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಫೋಟೋ ಕಾಪಿ ಮೇಲೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲೇ ಬಾಕಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ತಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಸರ್ವ ರೋಗ ನಿವಾರಿಣಿ ಎಂಬ ಮಾತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಕಿಯ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತವೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಕಪ್ಪು ಹಣ ಬಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ನಂಬಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಸರ್ವ ರೋಗ ನಿವಾರಿಣಿ ಮಾತ್ರೆಗೇ ಕಾಯಿಲೆ ಬಂದಂತಿದೆ. ಅದು ಪೌರತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲ ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯಲ್ಲ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ವಿಳಾಸಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾದ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ವತಃ ಸರ್ಕಾರವೇ ಹೇಳುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಈ ಕಾರ್ಡ್ ಕೇವಲ ಪರ್ಸ್ ತುಂಬಿಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡತೊಡಗಿದೆ.
ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಅಥವಾ ಯುರೋಪ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕಾರ್ಡ್ ಎನ್ನುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಗೌಪ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿ. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ನಂಬರ್ ಅಥವಾ ಎಸ್ಎಸ್ಎನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜೆಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಎಸ್ಎಸ್ಎನ್ ನಂಬರನ್ನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹೇಳಿದ ಅಥವಾ ಅದರ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟ ಎಂದರೆ ಆತ ತೀರಾ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ ಎಂದರ್ಥ. ಅಲ್ಲಿನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಗಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಯೇ ಆಗಲಿ ನಿಮ್ಮ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೆರಿಫಿಕೇಶನ್ ಮೂಲಕ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮಾರುವವನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸ್ಮಶಾನದ ಕಾವಲುಗಾರನವರೆಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಬೇಕು.
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿರುವುದು ಬಹುಶಃ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮೆಷಿನ್‌ಗಳು ಮಾತ್ರ. ಸುಬ್ರಾಯ ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನನಗಂತೂ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಹಂಚಿ ಹಂಚಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದೇವೇ ಅಥವಾ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದೇವೇ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ಪೇಪರ್‌ಲೆಸ್ ಆಫೀಸ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮರಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಸರ್ಕಾರವೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಆಧಾರ್ ಜೆರಾಕ್ಸ್‌ಗಾಗಿ ಪೋಲು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮದ ಪರಮಾವಧಿ ವಿಡಂಬನೆಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು.
ಇನ್ನು ಈ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದೊಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯವೇ ಸರಿ. ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿ ನಂತರ ವೋಟರ್ ಐಡಿಗೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿ ಈಗ ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೂ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗೆ ಹೋದರೆ ಕೆವೈಸಿ ಮಾಡಿಸಿ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಆಧಾರ್ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಲಿಂಕ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಹಾರ್ಡ್ ಕಾಪಿ ಕೇಳುವ ವಿಚಿತ್ರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇರುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಕೆಲಸ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿದೆ.
ನಂದನ್ ನಿಲೇಕಣಿಯವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ಕೇಳಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ತುಂಬಾ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ. ಇನ್ಫೋಸಿಸ್‌ನಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಐಟಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು ರೂಪಿಸಿದ ಯೋಜನೆ ಇಷ್ಟು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಬಹುಶಃ ಅವರೇ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿರಬಹುದು. ಬಯೋಮೆಟ್ರಿಕ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸವೆದುಹೋದ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬೆರಳು ಮುದ್ರೆ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ರೇಷನ್ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಪಡೆಯಲು ಮುದುಕಿಯೊಬ್ಬಳು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಹೆಬ್ಬೆಟ್ಟು ಒತ್ತಿ ಅದು ಮ್ಯಾಚ್ ಆಗದೆ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ದೃಶ್ಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸೋಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಧಾರ್ ಅಪ್‌ಡೇಟ್ ಎನ್ನುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಹಸನ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೈರ್ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ ನೀವು ನೀವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಶಯ ಬಂದಂತಿದೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ ನಾನು ನಾನೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು 50 ರೂಪಾಯಿ ದಂಡ ಕಟ್ಟಿ ಅಪ್‌ಡೇಟ್ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿರಾಧಾರ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಡೇಟಾ ಬೇಕು ಆದರೆ ಆ ಡೇಟಾವನ್ನು ನಾವೇ ನಮ್ಮ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್‌ಡೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು ಇದೆಂತಹ ನ್ಯಾಯ.
ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪು ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಆಧಾರ್ ನಂಬರ್ ಈಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯಂತಾಗಿದೆ. ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಹೋಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಪಡೆಯುವಾಗ ಕೊನೆಗೆ ಕೊರಿಯರ್ ಬಂದರೆ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಆಧಾರ್ ಬೇಕು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಡೆ ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಹಂಚಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣ ಮಾಯವಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಹೊಣೆ. ಕಳ್ಳರಿಗೆ ಕೀಲಿಕೈಯನ್ನು ನಾವೇ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗಿದೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಪ್ರೈವೆಸಿ ಕಾನೂನುಗಳು ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೂಡ ಶೇರ್ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜಾತಕವೇ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿದೆ.
ಸರ್ವರ್ ಡೌನ್ ಎಂಬುದು ಈಗ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಘೋಷಣೆಯಾಗುವುದು ಒಂದೇ ಬಾಕಿ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಸರ್ವರ್ ಡೌನ್ ಎಂಬ ಬೋರ್ಡ್ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವ ಗುರು ಆಗಲು ಹೊರಟಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಡೇಟಾಬೇಸ್ ಸರ್ವರ್ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅದು ತಾಂತ್ರಿಕ ವೈಫಲ್ಯವೋ ಅಥವಾ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಧಾರ್ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಟಿಪಿ ಬರಬೇಕು ಬೆರಳು ಮುದ್ರೆ ಓದಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗ್ರಹಗತಿಗಳಂತೆ ಒಂದೇ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬೆಲೆಗಿಂತ ಕಾರ್ಡಿನ ಬೆಲೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಬದುಕಿರೋದಕ್ಕೂ ಸತ್ತದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರೂಫ್ ಆಗಿ ಇದು ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರ ಮಾತು ಕಟು ಸತ್ಯ. ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತ ನಂತರ ಡೆತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಪಡೆಯಲೂ ಆಧಾರ್ ಬೇಕು ಅಂದರೆ ಸತ್ತವನ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಆಧಾರ್ ಲಿಂಕ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಹುಟ್ಟುವ ಮಗುವಿಗೆ ಹೆಸರಿಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಆಧಾರ್ ನಂಬರ್ ಜನರೇಟ್ ಮಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ನಾವು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣವೋ ಅಥವಾ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಆಧಾರ್ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾತ್ರ ಅಧ್ವಾನವಾಗಿದೆ. ಒಂದೇ ದೇಶ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಡ್ ಎನ್ನುವ ಘೋಷಣೆ ಸುಳ್ಳಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪರ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡ್ ವೋಟರ್ ಐಡಿ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಜೊತೆಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೂಡ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ಬೇರೆ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಬದಲು ಇದೊಂದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಚೊಕ್ಕಾಡಿಯವರು ಮತ್ತು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದೇ ಈ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಯಾವಾಗ ಈ ಅಪ್‌ಡೇಟ್ ಗೋಳಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಯಾವಾಗ?