ಹೊಸ ಅವತಾರ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ಪವಾಡ
ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
ಆಪರೇಷನ್ ನಡೆದು 24 ಗಂಟೆಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ತೆರೆದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಒಳಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಆರ್ಯನ್ಗೆ ತಲೆನೋವು ಅಥವಾ ಆಲಸ್ಯ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು, ಅವನು ಕಣ್ತೆರೆದ ಕ್ಷಣವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿದ್ದ. ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ವಾತಾವರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಒಂದು ಹೊಸ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅನ್ನು ಆನ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಗುವಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇತ್ತು.
ಅವನು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನೋಡಿದ. ಸಮಯ 7 ಗಂಟೆ 12 ನಿಮಿಷ 34 ಸೆಕೆಂಡ್. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಅವನು ಆ ಸಮಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಒಂದು ಪಾರದರ್ಶಕ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆ ಮೂಡಿದಂತಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ತಾಪಮಾನ 24 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್, ಆರ್ದ್ರತೆ 60 ಶೇಕಡಾ, ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗ ಗಂಟೆಗೆ 10 ಕಿಮೀ ಎಂದು ಡೇಟಾ ತೇಲಿಬಂತು. ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣು ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡ. ಅದು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಆಗ್ಮೆಂಟೆಡ್ ರಿಯಾಲಿಟಿ (Augmented Reality). ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಈಗ ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಅವನ ಮೆದುಳು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುವ ಪ್ರೊಸೆಸರ್ ಆಗಿತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್! ಎದ್ದೇಳಪ್ಪ, ಇವತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ, ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ! ಎಂದು ತಾಯಿ ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ ಕೂಗಿದರು.
ಪರೀಕ್ಷೆ. ಆ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆರ್ಯನ್ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅವನ ಹೃದಯಬಡಿತ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ 72 ಬಾರಿಯೇ ಇತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಏರುಪೇರಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಭಯ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಎದ್ದು ತಯಾರಾದ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಕಡೆಗೆ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುವಾಗಲೂ ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊಂಡಗಳು, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ನ ಸಮಯ, ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಾಹನದ ವೇಗ... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನ ಮೆದುಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ಕೊಡುವ ಸಮಯ ಎಷ್ಟು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಅವನು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆ ನೀರ ಹಾವಿನಂತೆ ನುಗ್ಗಿ ಹೋದ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವುತ್ತಾ, ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೇವರೇ ಪಾಸು ಮಾಡಿಸು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ತೆಗೆದ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಶಾಂತಿ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಾಹುಲ್ ಕೂಡ ಬಂದ.
ರಾಹುಲ್ ಮುಖ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ರಾಹುಲ್ ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಬಂತು: ಕನೆಕ್ಷನ್ ಎಸ್ಟಾಬ್ಲಿಷ್ಡ್. ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಆರ್ಯನ್.
ಆರ್ಯನ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ರಾಹುಲ್ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಧ್ವನಿ ಆರ್ಯನ್ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು. ರಾಹುಲ್ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ನಕ್ಕ. ಇದು ಚಿಪ್ ಟು ಚಿಪ್ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್ ಮಗಾ. ನಾವು ಈಗ ವೈಫೈ ಹಾಟ್ಸ್ಪಾಟ್ ತರಹ, ಎಂದು ರಾಹುಲ್ (ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ) ಹೇಳಿದ.
ಪರೀಕ್ಷಾ ಹಾಲ್ ಒಳಗೆ ಹೋದರು. ಇನ್ವಿಜಿಲೇಟರ್ ಬಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ನೀಡಿದರು. ಸಮಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಉಳಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿ ಬೆವೆತು ಹೋದರು. ಕೆಲವರು ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಪೆನ್ ಕಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆರ್ಯನ್ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿದ.
ಪ್ರಶ್ನೆ 1: ಥರ್ಮೋಡೈನಾಮಿಕ್ಸ್ನ ಎರಡನೇ ನಿಯಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಮತ್ತು ಎಂಟ್ರೋಪಿಯ ಗಣಿತದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ.
ಆರ್ಯನ್ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಓದಿದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಒಂದು ಗೂಗಲ್ ಸರ್ಚ್ ವಿಂಡೋ ಓಪನ್ ಆದಂತಾಯಿತು. ಸರ್ಚಿಂಗ್ ಡೇಟಾಬೇಸ್... ರಿಸಲ್ಟ್ ಫೌಂಡ್. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಪುಟ ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಆರ್ಯನ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವನು ಪೆನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅದು ಬರವಣಿಗೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್ ಆಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ವ್ಯಾಕರಣ ದೋಷವಿಲ್ಲ, ಕಾಗುಣಿತ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಡಯಾಗ್ರಾಮ್ ಬರೆಯುವಾಗಲಂತೂ ಅವನು ಸ್ಕೇಲ್ ಅಥವಾ ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಬಳಸಲಿಲ್ಲ. ನೇರವಾಗಿ ಪೆನ್ನಿಂದಲೇ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದ. ಅವನ ಕೈಗೆ ಮೆದುಳು ನೇರ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವನು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶರ್ಮಾ ಅವರ ಮಗ (ಕ್ಲಾಸ್ ಟಾಪರ್) ಇನ್ನೂ ಮೊದಲನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆರ್ಯನ್ ಪೆನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟ. ರಾಹುಲ್ ಕೂಡ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪೆನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗೆಲುವಿನ ನಗು ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜವಾದ ನಗು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾದ ತೃಪ್ತಿ.
ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದು ಹೊರಬಂದಾಗ, ಕಾವ್ಯ ಗೇಟ್ ಬಳಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಆರ್ಯನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಳು. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪೇಪರ್ ಕಷ್ಟವಿತ್ತು ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಯಾವುದೋ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದವರಂತೆ ಕೂಲ್ ಆಗಿದ್ದರು.
ಹೇಗಾಯ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆ? ಕಾವ್ಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಆರ್ಯನ್ ಅವಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫೇಸಿಯಲ್ ರೆಕಗ್ನಿಷನ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಓಡಿತು. ಹೆಸರು: ಕಾವ್ಯ. ವಯಸ್ಸು: 21. ವೃತ್ತಿ: ಪತ್ರಕರ್ತೆ (ಶಂಕಾಸ್ಪದ). ಹೃದಯ ಬಡಿತ: ವೇಗವಾಗಿದೆ.
ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು ಕಾವ್ಯ. ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಪಕ್ಕಾ, ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಹೇಳಿದ. ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಉತ್ಸಾಹವಿರಲಿಲ್ಲ, ಬರೀ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಹೇಳುವಂತಿತ್ತು.
ಕಾವ್ಯ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದಳು. ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿದ್ದ ಹೊಳಪು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗಾಜಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ (Glassy Eyes) ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಆರ್ಯನ್, ನೀನು ಹುಷಾರಾಗಿದ್ದೀಯಾ ತಾನೇ? ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ರಕ್ತವೇ ಇಲ್ಲದಂತಿದೆ, ಎಂದು ಅವಳು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದಳು.
ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ಆರ್ಯನ್ ಉತ್ತರಿಸಿದ. ಆ ಶಬ್ದ ಕಾವ್ಯಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸಿತು. ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್? ಮನುಷ್ಯರು ಆರಾಮವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆಪ್ಟಿಮೈಸ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮೆಷಿನ್ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ನೋಟೀಸ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮುಂದೆ ನೂಕುನುಗ್ಗಲು. ಈ ಬಾರಿಯ ರಿಸಲ್ಟ್ ನೋಡಿ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಕೂಡ ದಂಗಾಗಿದ್ದರು. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ 50 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು 100 ಕ್ಕೆ 100 ಅಂಕ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಹೆಸರು ಲಿಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿತ್ತು. ರಾಹುಲ್ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಟಾಪರ್ ಆಗಿದ್ದ ಶರ್ಮಾ ಮಗ 51ನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ.
ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣ. ಆರ್ಯನ್ ತಂದೆ ಶ್ರೀಧರ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿದರು. ನನ್ನ ಮಗ ಜೀನಿಯಸ್! ನಾನು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ವಾ? ಇವನು ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಪಿಕ್ ಅಪ್ ಆದ್ರೂ ಲೇಟೆಸ್ಟ್ ಆಗಿ ಬರ್ತಾನೆ! ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾರ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ನವರು ಮೈಕ್ ಹಿಡಿದು ಬಂದರು.
ಆರ್ಯನ್, ಈ ಹಠಾತ್ ಯಶಸ್ಸಿನ ಗುಟ್ಟೇನು? ಎಂದು ವರದಿಗಾರ ಕೇಳಿದ.
ಆರ್ಯನ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಇನ್ನೋವೇಶನ್ಸ್, ಎಂದು ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ. ಅದು ಒಂದು ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟೆಡ್ ಡೈಲಾಗ್ ತರಹ ಇತ್ತು.
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ಅವನು ಮಲಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೂ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನ ಡೇಟಾ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಶೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಏರಿಳಿತಗಳು, ಜಗತ್ತಿನ ಸುದ್ದಿಗಳು, ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗಳು... ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸ್ಟಾಪ್! ಶಟ್ ಡೌನ್! ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕೂಗಿಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಡೇಟಾ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
ಆಗ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಪ್-ಅಪ್ ವಿಂಡೋ ಬಂತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿತ್ತು: ಎಚ್ಚರಿಕೆ: ಮೆಮೊರಿ ಫುಲ್. ಅನಗತ್ಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅನಗತ್ಯ ನೆನಪುಗಳು? ಆರ್ಯನ್ ಗಾಬರಿಯಾದ. ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳು ಮಸುಕಾಗಲು ಶುರುವಾದವು. ಅವನು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಸೈಕಲ್ ಕಲಿತ ದಿನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದ. ಆದರೆ ಆ ಫೈಲ್ ಕರಪ್ಟ್ ಆದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು... ಅದೂ ಕೂಡ ಅಳಿಸಿ ಹೋಯಿತು.
ಆರ್ಯನ್ ಭಯದಿಂದ ಎದ್ದು ಕುಳಿತ. ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿವೆ! ನಾನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಗರದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಡಾಕ್ಟರ್ ರುದ್ರ ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಆರ್ಯನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ನೂರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೆದುಳಿನ ಮ್ಯಾಪ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರುದ್ರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ವೈನ್ ಇತ್ತು.
ಪೇಸ್ 1 ಯಶಸ್ವಿ. ಎಲ್ಲಾ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ಗಳೂ ಈಗ ಆನ್ಲೈನ್ ಆಗಿವೆ. ಈಗ ಅವರ ಮೆದುಳಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗವನ್ನು ನಮ್ಮ ಡೇಟಾ ಮೈನಿಂಗ್ಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ, ಎಂದು ರುದ್ರ ನಗುತ್ತಾ ಎಂಟರ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ.
ಆರ್ಯನ್ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯನ್ ಕೈಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಡುಗಲು ಶುರುವಾದವು. ಅವನು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಪೆನ್ ಹಿಡಿದ. ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನು ತನಗೇ ತಿಳಿಯದ ಭಾಷೆಯ ಕೋಡ್ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಭಾಷೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಂತ್ರಗಳ ಭಾಷೆ.
ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಾವ್ಯ ಬೈನಾಕ್ಯುಲರ್ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್, ನೀನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದೆ, ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ, ಎಂದು ಅವಳು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು
ಈ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಓದಿ
❤️ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಯ ಆವಿಷ್ಕಾರ: ಬಸ್ಸಿಗೊಂದು ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಹೈಬ್ರಿಡ್ ಸಾರಿಗೆಯ ಹೊಸ ಮನ್ವಂತರ!
❤️ಪ್ರಾಂಪ್ಟ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್: ಎಐಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋದು ಒಂದು ಕಲೆ!
❤️ಟೆಕ್ ಫಿಕ್ಷನ್ Feb 05, 2026 ವ್ಯೂಹ - ಸಂಚಿಕೆ 5
❤️ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ನಲ್ಲೇ ಎಐ ಲೋಕ! ಚಾಟ್ಜಿಪಿಟಿ ಮತ್ತು ಜೆಮಿನಿ ಆಪ್ಗಳನ್ನು ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ ಮಾಡಿ ಬಳಸುವುದು ಹೇಗೆ?
❤️ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಮನೆ: ಇಸ್ರೋದಿಂದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘೋಷಣೆ - ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನಿಲ್ದಾಣದ ನೀಲನಕ್ಷೆ ಅಂತಿಮ
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
