ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಧಾರಾವಾಹಿ ನೋಡುವಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯವೆಂದರೆ ರಾವಣನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ. ಹಂಸದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರುವ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಆ ರಥವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ "ಅಪ್ಪಾ, ನಮ್ಮ ಕಾರು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಹಾರಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?" ಎಂದು ಅನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಅಥವಾ ಮಾಯಾಜಾಲ ಎಂದು ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಇಂತಹ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕೇವಲ ಕವಿಗಳ ಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಎಂತಹ ಮೇಧಾವಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಯನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತಿವೆ.
ರಾವಣನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಾರುವ ರಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀಡಿರುವ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಇದು ಇಂದಿನ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನ ಅಥವಾ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಜೆಟ್ ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮುಂದುವರಿದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವು ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಬೇಕಾದ ಆಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಜನ ಹತ್ತಿದರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಜಾಗ ಇರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ವರ್ಣನೆಗಳಿವೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಇಂದಿನ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ರೋಚಕ ಸತ್ಯಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಭಾರದ್ವಾಜರು ಬರೆದ 'ವೈಮಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರ' ಎಂಬ ಗ್ರಂಥವು ವಿಮಾನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಯಾರಿಸಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು, ಇಂಧನವಾಗಿ ಏನನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪೈಲಟ್ ಗಳು ಏನನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಲಂಕಷವಾದ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ರೈಟ್ ಸಹೋದರರು ವಿಮಾನ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲೇ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹಾರುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ನಂಬಲು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ವೈಮಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸೂತ್ರಗಳು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ವೈಮಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೋಮಕ, ಸೌಂದಾಲಿಕ ಮತ್ತು ಮೌರ್ತ್ವಿಕ ಎಂಬ ಈ ಲೋಹಗಳು ಇಂದಿನ ಉಕ್ಕು ಅಥವಾ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಅಲ್ವೇ ಅಲ್ಲ. ಈ ಮೂರು ಲೋಹಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿದಾಗ 16 ಬಗೆಯ ಶಾಖವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಮುರಿಯದಂತಹ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಮಿಶ್ರಲೋಹ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ರಾಕೆಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪೇಸ್ ಕ್ರಾಫ್ಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ 'ಹೀಟ್ ಶೀಲ್ಡ್' ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಅಂದಿನ ಈ ಲೋಹಗಳ ವರ್ಣನೆಗೂ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ವಾತಾವರಣದ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ವಿಮಾನ ಬಿಸಿಯಾದಾಗ ಅದನ್ನು ತಂಪಾಗಿರಿಸಲು ಈ ಲೋಹಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಇನ್ನು ಇಂಧನದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಅಥವಾ ಡೀಸೆಲ್ ನಿಂದ ಓಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ 'ಪಾದರಸ' ಅಥವಾ ಮರ್ಕ್ಯೂರಿಯ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಪಾದರಸವನ್ನು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಮಾನವು ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು 'ಮರ್ಕ್ಯೂರಿ ವರ್ಟೆಕ್ಸ್ ಇಂಜಿನ್' (Mercury Vortex Engine) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾಸಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈಗ 'ಅಯಾನ್ ಇಂಜಿನ್' (Ion Engine) ಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಂತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಪಾದರಸದಂತಹ ಭಾರವಾದ ದ್ರವವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ, ಅದು ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (Anti-Gravity) ಉತ್ಪಾದಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತ. ರಾವಣನ ವಿಮಾನ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಪೈಲಟ್ ನ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಪೈಲಟ್ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ವಿಮಾನ ಆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಎಂದು ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ 'ಬ್ರೈನ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇಂಟರ್ಫೇಸ್' (BCI) ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲಾನ್ ಮಸ್ಕ್ ನ ನ್ಯೂರಲಿಂಕ್ ನಂತಹ ಚಿಪ್ ಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿವೆ. ಆಧುನಿಕ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್ ನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಗೆ ಇಂತಹ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ರಾವಣನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ನ್ಯೂರೋ-ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿತ್ತು ಮತ್ತು ವಿಮಾನದ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನೇರವಾಗಿ ಪೈಲಟ್ ನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿತ್ತು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು.
ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿವಕರ್ ಬಾಪೂಜಿ ತಲ್ಪಾಡೆ ಎಂಬ ಮರಾಠಿ ವಿದ್ವಾಂಸನ ಹೆಸರನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ರೈಟ್ ಸಹೋದರರು 1903ರಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ಹಾರಿಸುವ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ, ಅಂದರೆ 1895ರಲ್ಲೇ ತಲ್ಪಾಡೆಯವರು ಮುಂಬೈನ ಚೌಪಾಟಿ ಬೀಚ್ ನಲ್ಲಿ 'ಮರುತ್ಸಖ' ಎಂಬ ಮಾನವರಹಿತ ವಿಮಾನವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಈ ವಿಮಾನವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಭಾರದ್ವಾಜರ ವೈಮಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಿಮಾನ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಇಂದಿನ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಸ್ಟೆಲ್ತ್ ವಿಮಾನಗಳು (Stealth Fighters) ರಾಡಾರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ಹಾರುತ್ತವೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ವೈಮಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ 'ಗೂಢ' ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯವಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಮಾನವನ್ನು ಶತ್ರುಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಗೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿಸುವ ತಂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ರಾವಣ ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಜಟಾಯುವಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂತಹ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿರಬಹುದು.
ಅಲ್ಲದೆ, ಶತ್ರು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿರುವವರು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ 'ಪರೋಕ್ಷ' ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ವಿಮಾನದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸುವ 'ದಿಕ್ಪ್ರದರ್ಶನ' ಎಂಬ ಯಂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಇಂದಿನ ರಾಡಾರ್, ಜಾಮರ್ ಮತ್ತು ವೈರ್ಲೆಸ್ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ನಾವು ಈಗ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿತ್ತು.
ಹಾಗಾದರೆ ಅಂತಹ ಮುಂದುವರಿದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಏನಾಯಿತು? ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧದಂತಹ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ನಾಶವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ದುರುಪಯೋಗವಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಋಷಿಗಳು ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಲಿಪಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಇಂದು ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಪಠ್ಯಗಳು ಆ ಬೃಹತ್ ಜ್ಞಾನ ಭಂಡಾರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೂರು ಮಾತ್ರ.
ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಏಲಿಯನ್ ಅಥವಾ ಪರಗ್ರಹ ಜೀವಿಗಳ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಂದೂ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪುರಾತನ ದೇವಾಲಯಗಳ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್, ರಾಕೆಟ್ ಮತ್ತು ಗಗನಯಾತ್ರಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಯಾನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ. ರಾವಣನ ಬಳಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ (ಲಂಕಾದಲ್ಲಿ) ಅನೇಕ ವಿಮಾನಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಿಭಾಗವೇ ಇತ್ತಂತೆ.
ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಆ ಹೆಸರು ಬರಲು ಕಾರಣ, ಅದು ಹೂವಿನಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹಗುರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ವಜ್ರದಂತೆ ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಇಂದಿನ 'ಶೇಪ್ ಶಿಫ್ಟಿಂಗ್' (Shape Shifting) ಮೆಟೀರಿಯಲ್ ಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಅಮೆರಿಕದ ಮಿಲಿಟರಿ ಈಗ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾರ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲ ಡ್ರೋನ್ ಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪುರಾಣಗಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಯಾಜಾಲದ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳು. ಅಂದು ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಳು ಇಂದು ಯಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ಅಂದು ಮನಸ್ಸಿನ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ವಿಮಾನ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಸೆನ್ಸಾರ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ರಾವಣನ ಅಹಂಕಾರ ಅವನನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಇಂದಿಗೂ ಸಂಶೋಧನೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ನಾವು ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಕಥೆ ಎಂದು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆಯಬೇಕು. ನಾಸಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿಯಲು ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾದ ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಎಂದು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಜ್ಞಾನದ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಾವು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದ್ರೋಹವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಇಂದಿನ ವಿಮಾನಗಳಿಗಿಂತ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿ (Eco-friendly) ಎಷ್ಟೋ ಮುಂದಿತ್ತು. ಅದು ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಹೊಗೆ ಉಗುಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸುಸ್ಥಿರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು (Sustainable Technology) ಮತ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದೇ ಇಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು. ರಾವಣನ ಹಾರುವ ರಥ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಮುನ್ನುಡಿ. ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲದ ವೈಭವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಭವಿಷ್ಯದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸೋಣ.
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
