ರಹಸ್ಯ ಒಪ್ಪಂದ
ಹಿಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆ ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
ಆ ಬೃಹತ್ ಸಭಾಂಗಣದ ದ್ವಾರಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಗದ್ದಲವೆಲ್ಲವೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಒಳಗಿನ ವಾತಾವರಣ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಟೆಂಟ್ ಅಥವಾ ಕೋಣೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಸೈನ್ಸ್ ಫಿಕ್ಷನ್ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ನೌಕೆಯ ಒಳಭಾಗದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಗೋಡೆಗಳು, ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವಂತಹ ಹಾಲಿನ ಹಳುವಿನ ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದುಬಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವಾಸನೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದು, ಒಳಬಂದವರ ಮೈ ನಡುಗಿಸುವಂತಿತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್, ಇತರ ನೂರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ವೇಯ್ಟಿಂಗ್ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಉಸಿರಾಟದ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಕಿರುಚಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಇಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಮಾತನಾಡಲು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ನರ್ಸ್ಗಳಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೂದು ಬಣ್ಣದ, ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತಿರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ಅವರು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ರೋಬೋಟ್ಗಳಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕ ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್ಗಳಿದ್ದವು.
"ಸ್ವಾಗತ, ನೀವು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಪಾಡ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ," ಎಂದು ಸೀಲಿಂಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಪೀಕರ್ನಿಂದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಅಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಾಕಾರದ ನೂರು ಕುರ್ಚಿಗಳಿದ್ದವು. ಆರ್ಯನ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ. ಕುಳಿತ ತಕ್ಷಣ ಆ ಕುರ್ಚಿ ಅವನ ದೇಹದ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಆಯಿತು. ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ಒಂದು ಲೋಹದ ಪಟ್ಟಿ ಬಂದು ಅವನ ಹಣೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿನ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ, ಆದರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಹುಲ್, "ಮಗಾ, ಇದೆಲ್ಲಾ ಹೈಟೆಕ್ ಕಣೋ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತ್ಕೋ" ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ.
ಒಂದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಮುಗಿಯಿತು. ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಹಸಿರು ದೀಪ ಬೆಳಗಿತು. 'ಕಾಂಪ್ಯಾಟಿಬಲ್' ಅಂದರೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಬಂತು. ಆರ್ಯನ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ. ತಾನು ರಿಜೆಕ್ಟ್ ಆಗಬಹುದೇನೋ ಎಂಬ ಭಯ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು.
"ಈಗ, ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮುನ್ನ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟೇ," ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಬಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಗೂ ಒಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಕೊಟ್ಟರು.
ಆರ್ಯನ್ ಆ ಪ್ಯಾಡ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನೂರೈವತ್ತು ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಪಠ್ಯವಿತ್ತು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಇರುವೆಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದವು. ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಳಗೆ ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡಿ 'ಐ ಎಗ್ರಿ' (ಒಪ್ಪಿದ್ದೇನೆ) ಎಂಬ ಬಾಕ್ಸ್ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಹುಲ್ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದ. ಐದು ಸೆಕೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಪ್ಯಾಡ್ ವಾಪಸ್ ಕೊಟ್ಟ.
ಆರ್ಯನ್ ಕೂಡ ಸಹಿ ಹಾಕಲು ಹೋದವನು, ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನ ಬಂದು ಮೊದಲ ಪುಟವನ್ನು ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ಕಾನೂನು ಪದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹತ್ತನೇ ಪುಟದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಸಾಲು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.
"ಷರತ್ತು 42(ಬಿ): ಈ ಚಿಪ್ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಬಳಕೆದಾರರ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಡೇಟಾ, ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ನರಮಂಡಲದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಇನ್ನೋವೇಶನ್ಸ್ ಕಂಪನಿಯ ಏಕೈಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ (Intellectual Property). ಕಂಪನಿಯು ಇದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ."
ಆರ್ಯನ್ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ. ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನನಗೇ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲವೇ? ಅವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕರೆದ. "ಸರ್, ಇಲ್ಲೇನೋ ಬರೆದಿದೆ... ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನ ಡೇಟಾ ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರಾಪರ್ಟಿ ಅಂತೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಏನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
ಆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನಗಲಿಲ್ಲ, ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ. "ಅದು ಕೇವಲ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಟರ್ಮ್ ಸರ್. ಚಿಪ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕ್ಲೌಡ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಆ ಷರತ್ತು. ನೀವು ಸಹಿ ಹಾಕದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸೀಟ್ ಅನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ವೇಯ್ಟಿಂಗ್ ಲಿಸ್ಟ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ."
"ಆರ್ಯನ್, ಸುಮ್ನೆ ಸಹಿ ಹಾಕೋ! ಹೊರಗೆ ಸಾವಿರ ಜನ ಕಾಯ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನಗೆ ಬೇಡ ಅಂದ್ರೆ ಎದ್ದು ಹೋಗು," ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ.
ಆರ್ಯನ್ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ. ಒಂದು ಕಡೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸೋಲಿನ ಭಯ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪ್ಯಾಡ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಲಿತ್ತು. "ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಹಾನಿಗೆ ಕಂಪನಿ ಜವಾಬ್ದಾರರಲ್ಲ."
ಅವನು ಎದ್ದು ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಇಲ್ಲ, ಇದು ನನಗೆ ಸರಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡು ಪ್ಯಾಡ್ ಕೆಳಗಿಡಲು ಹೋದ. ಆಗಲೇ ಆ ಕೋಣೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಗಾಜಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಸ್ವತಃ ಡಾಕ್ಟರ್ ರುದ್ರ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಇಬ್ಬರು ಬಾಡಿಗಾರ್ಡ್ಗಳಿದ್ದರು. ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಆರ್ಯನ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ.
"ಏನಾಯ್ತು ಯಂಗ್ ಮ್ಯಾನ್? ಏನಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ?" ರುದ್ರನ ಧ್ವನಿ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿತವಿತ್ತು.
"ಸರ್, ಈ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ..." ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ತೊದಲಿದ.
ರುದ್ರ ನಗುತ್ತಾ ಆರ್ಯನ್ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟ. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ ತಣ್ಣಗಿತ್ತು. "ನೋಡು ಗೆಳೆಯ, ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಹಳೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕೂತರೆ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತೀಯ. ಈ ಒಪ್ಪಂದ ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅಷ್ಟೇ. ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಈಗಲೇ ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ನೆನಪಿಡು, ನೀನು ಈ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದರೆ, ನೀನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೋತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿದರೆ, ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೀನು ಜಗತ್ತಿನ ಎದುರು ಒಬ್ಬ ವಿಜೇತನಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತೀಯ. ಆಯ್ಕೆ ನಿನ್ನದು."
ರುದ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಆರ್ಯನ್ನ ಅಹಂ ಮತ್ತು ಭಯ ಎರಡನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಟ್ಟಿದವು. ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದ ಉಳಿದ 99 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆರ್ಯನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ 'ಇವನ್ಯಾರೋ ಹುಚ್ಚ, ಚಾನ್ಸ್ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂಬ ಭಾವವಿತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ತಂದೆಯ ಮುಖವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷದ ಪ್ಯಾಕೇಜ್... ಟಾಪರ್ ಪಟ್ಟ...
ಅವನ ಕೈ ನಡುಗುತ್ತಲೇ ಪೆನ್ ಹಿಡಿಯಿತು. "ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸರ್, ಓದದೇ ಸಹಿ ಹಾಕಬಾರದು ಅಂತ ಅಪ್ಪ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು... ಅದಕ್ಕೆ..." ಎಂದು ಸಬೂಬು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಆರ್ಯನ್ ಆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಗೀಚಿದ.
"ಗುಡ್ ಬಾಯ್," ರುದ್ರ ಅವನ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ. "ವೆಲ್ಕಮ್ ಟು ದ ಫ್ಯೂಚರ್."
ಸಹಿ ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ, ಆರ್ಯನ್ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯ ಕೈಹಿಡಿಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸೂಜಿ ಹೊರಬಂದು ಅವನ ಕೈಗೆ ಚುಚ್ಚಿತು. ಆರ್ಯನ್ "ಆಹ್" ಎಂದು ಕೈ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅದು ಮುಗಿದಿತ್ತು.
"ಏನದು?" ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ. "ಅದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಿ-ಅರಿವಳಿಕೆ (Pre-anesthetic). ಸರ್ಜರಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಬಾಡಿ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಆಗಲು," ಎಂದು ನರ್ಸ್ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಆರ್ಯನ್ ತಲೆ ಸುತ್ತಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕಣ್ಣಮುಂದಿನ ದೃಶ್ಯ ಮಸುಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರುದ್ರನ ಮುಖ ಈಗ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಹಿಗ್ಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ರುದ್ರ ತನ್ನ ವಾಚ್ ನೋಡಿಕೊಂಡು, "ಆಪರೇಷನ್ ಥಿಯೇಟರ್ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ. ಇವನ ಬ್ರೈನ್ ವೇವ್ಸ್ ತುಂಬಾ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಆಗಿದೆ. ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೈಮ್ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ಆರ್ಯನ್ ಕಿವಿಗೆ ದೂರದ ಗುಹೆಯಿಂದ ಬಂದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಆರ್ಯನ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಆಲೋಚನೆ - ಕಾವ್ಯ. ಅವಳು ಏನೋ ಹೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಿತ್ತೇನೋ? ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನ ಮೆದುಳು ಇನ್ನೂ ಎಚ್ಚರವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಈಗ ನ್ಯೂರೋಟೆಕ್ ಸರ್ವರ್ಗೆ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಮುಂದುವರೆಯುವುದು
ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್, ಟ್ರೆಂಡಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ.
